भारतविरोधी शक्ती त्यांचा विध्वंसक ‘अजेंडा’ (कार्यसूची) लपवण्यासाठी नेहमीच आकर्षक मुखवट्यांच्या मागे काम करतात. त्यामुळे एखादा विषय अचानक चर्चेत येऊ लागला की, ‘तो चेहरा आहे कि मुखवटा ?’, याचा विचार करणे महत्त्वाचे ठरते.
देशात धर्मांध मुसलमानांकडून हिंदूंच्या हत्या केल्या जातात, बांगलादेशात, पाकिस्तानात हिंदूंच्या हत्या केल्या जातात, तेव्हा सोनिया गांधी कधी पत्र लिहून त्या देशाच्या प्रमुखांना प्रश्न विचारत का नाहीत ?
साम्यवादी हे कट्टर हिंदुद्वेषी असल्याने त्यांची राजवट, म्हणजे मोगलांची राजवट आहे ! अशांना निवडणुकीत राजकीय पटलावरून नामशेष करणे, हाच यावरील उपाय आहे !
२ आठवड्यांपूर्वी याच प्रकरणात नवीन गुन्हा नोंदवण्यात आला होता. सध्या या प्रकरणाची सुनावणी होणार नाही. राहुल गांधी आणि सोनिया गांधी यांना न्यायालयात उपस्थित रहावे लागणार नाही.
इस्रायल-पॅलेस्टाईन संघर्षावर भारताची भूमिका अत्यंत निराशाजनक आहे. सरकारचे बधिर करणारे मौन, हे मानवता आणि नैतिकता यांचा विश्वासघात आहे.
गांधी घराण्याकडून चालवण्यात येणारी संस्था भारताच्या विरोधकांकडून पैसे मिळवते. यावरून या घराण्याची राष्ट्रघातकी मनोवृत्ती दिसून येते !
‘इंदिरा गांधींनी आणीबाणी लादली; पण २ वर्षांनंतर त्यांनीच ती उठवून निवडणुका घेतल्या’, असे काँग्रेसी सांगतात; परंतु इंदिरा गांधींनी आणीबाणी उठवण्यामागे त्यांची लोकशाहीप्रती निष्ठा नसून बांगलादेशातील शेख मुजीबूर रेहमान आणि त्यांचे कुटुंबीय यांच्याविषयी जे झाले, तेच आपल्याविषयीही होईल, अशी भीती त्यांना वाटत होती.
सोनिया गांधी यांनी या लेखात भारताने इस्रायल आणि इराण यांच्यातील युद्धात इराणची बाजू घेण्यास सांगितले .
देशात, तसेच पाकिस्तान, बांगलादेश येथील हिंदूंवर मुसलमानांकडून जेव्हा आक्रमणे होतात, तेव्हा काँग्रेसवाल्यांचे मौन चिंताजनक नसते का ? हिंदूंच्या रक्षणाविषयी काँग्रेसला कधी का बोलावेसे वाटत नाही ?
राजकीय पक्षांमध्ये वाढता भ्रष्टाचार हे वर्षानुवर्षे चाललेल्या घराणेशाहीचेच एक फळ आहे. पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांचा घराणेशाहीचा बीमोड करण्याचा सल्ला हा केवळ भाजपसाठीच नव्हे, तर लोकशाही सुदृढ होण्यासाठीही आवश्यक आहे.