‘विचारांची लढाई विचारांनी लढावी !, नैतिकता सांभाळली पाहिजे, हे कायद्याचे राज्य आहे, इथे लोकशाहीला आणि राज्यघटनेला मान्यता आहे, यानुसार सर्वांनी चालायला हवे…’ वगैरे वगैरे असे अनेक साक्षात्कार अचानक अनेकांना होऊ लागले आहेत.
श्रीरामजन्मभूमी प्रकरणात हिंदूंच्या बाजूने निर्णय दिला होता, हे सर्वांनाच ठाऊक आहे. त्यामुळे जरी मुसलमान या प्रकरणात सर्वाेच्च न्यायालयात गेले, तरी न्यायालय हिंदूंच्याच बाजूने निर्णय देईल, हे पुरातत्व विभागाच्या पुराव्याने स्पष्ट होते !
‘वर्ष १९५२ मध्ये गोम्स कुटुंबियांनी रूपेरी पेटीतील शव पुरण्यासाठी ताब्यात द्यावे, अशी मागणी केली होती. त्या वेळी असलेले अनेक जण आजही गोव्यात आहेत. त्यांनी या प्रकरणी त्यांना ठाऊक असलेले आणि त्यांनी ऐकलेले सत्य सांगायला पुढे यायला हवे.’
आंध्रप्रदेशात तेलगु देसम् आणि भाजप यांचे युती सरकार असतांना क्रूरकर्मा टिपू सुलतान याचे नाव देऊ नये; म्हणून हिंदूंना आंदोलन करावे लागू नये, असेच हिंदूंना वाटते !
आपल्या मनाचे मंथन करून व्यक्तीमत्त्वातील स्वभावदोष बाहेर काढण्यासाठी सच्चिदानंद परब्रह्म गुरुदेवांनी स्वभावदोष आणि अहं निर्मूलन प्रक्रियेचा पर्वत उचलून मनाचे मंथन होण्यासाठी तो साधकांच्या मनात ठेवला आहे.
‘वर्ष १९६१ मध्ये भारतीय फौजा गोव्यात शिरू लागल्या आणि सालाझारने संत झेविअरचे शव असलेली रूपेरी पेटी पोर्तुगालला पाठवून देण्याचा आदेश दिला.’
देह पालटल्याची वार्ता गुप्त ठेवली गेली असली, तरी लोकांत त्याबद्दल कुजबूज चालूच होती. खेरीज गव्हर्नर आणि आर्चबिशप यांनाही ही फसवणूक ठाऊक होती. त्यांच्या बोलण्यातून ही गोष्ट इतरत्रही पसरत होती.
‘….हा दुसरा देह गोव्यातील केळशी या गावच्या मृत पाद्र्याचा आहे, असेही विन्सेंट कुर्रिया आफोंसो म्हणतो. या पाद्र्याचे नावही त्याने सांगितले असून त्याबद्दलचे काही पुरावेही तो आपल्या लेखात देतो आहे.’
गोव्यात तालिबानचा प्रवक्ता येऊन उघडपणे भाषण करून गेला, अलीकडेच काही आतंकवादी गोव्यात रहात असल्याचे उघड झाले. एका पाद्र्याने छत्रपती शिवाजी महाराज यांचा अवमान केला. अशा घटनांविषयी यांना कधी चर्चासत्रे का घ्यावीशी वाटत नाहीत ?
‘राष्ट्रीय शैक्षणिक संशोधन आणि प्रशिक्षण परिषद’ म्हणजे एन्.सी.ई.आर्.टी.कडून शालेय पाठ्यक्रम पुस्तकातून मराठा साम्राज्याचा गौरवशाली इतिहास सांगणारा ‘अटक ते कटक’ असा विस्तार दर्शवणारा नकाशा वगळण्यात आला.