आपल्याला हिंदु राष्ट्राच्या दिशेने तत्परतेने कार्य करण्याची आवश्यकता आहे. मला मिळणार्या संकेतानुसार हिंदु राष्ट्र स्थापनेचे कार्य निकटच्या भविष्यकाळात पूर्ण होणे शक्य होणार आहे;
२८ मे या दिवशी प्रसिद्ध झालेल्या लेखात आपण ‘ऐतिहासिक घटनांचे अचूक ज्ञान, हिंदुपदपादशाही आणि १८५७ चे स्वातंत्र्यसमर’, यांविषयी वाचले. आज या लेखाचा पुढचा भाग येथे देत आहोत.
भारताला स्वातंत्र्य मिळाल्याच्या ८० वर्षांनंतर स्वातंत्र्यवीर सावरकर यांच्या विचारांची काय आवश्यकता आहे, असा प्रश्न कुणाच्याही मनात निर्माण होईल. त्याला उत्तर असे, ‘शरीररूपी सावरकर जेवढे महत्त्वाचे होते, त्यापेक्षाही विचाररूपी सावरकर हे कालजयी आहेत आणि त्यांचे विचार हे प्रत्येक भारतियासाठी अमर आहेत.’
मी एक दिवस पोटावर हात ठेवून बाळाला ‘तू श्रीरामाचा दास आहेस’, असे सांगितले. ते ऐकल्यावर ‘पोटातील बाळ जोरात हालचाल करत आहे’, असे मला जाणवले.
मुंबईच्या उल्हासनगर येथे मोठ्या प्रमाणात सिंधी समाज आहे. ते सकाळपासून दुपारपर्यंत व्यवसाय करतात. दुपारनंतर ते त्यांचे कार्यालय किंवा दुकान बंद करून विश्रांती करण्यासाठी घरी जातात. हे लक्षात आल्यानंतर ख्रिस्ती धर्मप्रचारकांनी सिंधी लोकांची दुकाने दामदुप्पट दराने भाड्याने घेतली आणि तेथे प्रार्थनासभांचे आयोजन करणे चालू केले.
धर्माचरण आणि साधना यांनी प्राप्त होणारे आध्यात्मिक बळ हेच आज राष्ट्रापुढील प्रत्येक समस्येच्या निराकरणासाठी ऊर्जा पुरवू शकते. ‘धर्मशिक्षण देणे’ हे सनातन संस्थेचे एक महत्त्वाचे वैशिष्ट्य आहे.
एका सुसंस्कारित व्यक्तीमुळे अनेक सुसंस्कारित व्यक्ती घडतात, त्या व्यक्तींमुळे समाज सुसंस्कारित होतो आणि पुढे देशही सुसंस्कारित होतो. असे होणे, हीच हिंदु राष्ट्राची, म्हणजे रामराज्याची संकल्पना आहे. सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांनी साधकांना केवळ साधना शिकवली नाही, तर त्यांना सुसंस्कारित केले.
मंदिरे ही हिंदूंसाठी चैतन्याचे स्रोत आहेत. त्यासाठी मंदिर स्वच्छतेचेही उपक्रम विविध ठिकाणी राबवण्यात येत आहेत.
हिंदु जनजागृती समितीचे राष्ट्रीय मार्गदर्शक सद्गुरु डॉ. चारुदत्त पिंगळे यांनी राजस्थान राज्यातील जयपूर आणि जोधपूर या भागांचा दौरा केला. या दौर्याच्या वेळी त्यांनी तेथील हिंदुत्वनिष्ठ संघटना, त्यांचे पदाधिकारी आणि मान्यवर व्यक्तींच्या भेटी घेतल्या, तसेच त्यांच्याशी संवाद साधला.
वैदिक परंपरेत यज्ञ हा केवळ एक विधी नसून तो धर्मसंवर्धन, साधकसंरक्षण आणि समष्टी कल्याणाची प्रभावी साधना आहे. आजच्या काळात यज्ञसंस्कृती लोप पावत असतांना तिचे जतन आणि पुनरुज्जीवन करण्यासाठी गुरुदेवांनी (सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांनी) अत्यंत सूक्ष्म, शास्त्रनिष्ठ आणि व्यापक असा दृष्टीकोन दिला आहे.