१ ते ४.१.२०२६ या कालावधीत रामनाथी (गोवा) येथील सनातनच्या आश्रमात साधनावृद्धी शिबिर झाले होते. त्या वेळी शिबिरात सहभागी झालेल्या साधकांना जाणवलेली सूत्रे आणि आलेल्या अनुभूती पुढे दिल्या आहेत.
बर्गेकाकांच्या घरी गेल्यावर मला ‘स्वतःला मनापासून कसे स्वीकारायचे ? कोणत्याही परिस्थितीत सेवा करून आनंदी कसे राहू शकतो ? कुटुंबियांमधील सेवाभाव आणि प्रेमभाव अन् इतरांचा विचार कसा करावा ?’, इत्यादी गोष्टी मला शिकायला मिळाल्या.
श्री राजमातंगीदेवीसाठी बनवलेले मखर पहातांना श्री राजमातंगीदेवीचे सूक्ष्मातून दर्शन होणे आणि ‘श्री राजमातंगीदेवी महायज्ञ चालू आहे’, असे वाटणे…..
यज्ञाचा संकल्प होऊन मंत्रोच्चारांना आरंभ झाला, तेव्हा मला माझ्या विशुद्धचक्रावर वेगळीच संवेदना जाणवू लागली. ‘त्या चक्रामध्ये शक्ती कार्यरत झाली आहे आणि तेथे साक्षात् राजमातंगीदेवी उपस्थित आहे’, असे पुनःपुन्हा जाणवत होते.’……
‘सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्या ८४ व्या जन्मोत्सवानिमित्त प्रभादेवी (मुंबई) येथे १७.५.२०२६ या दिवशी सनातन संस्थेच्या वतीने ‘श्री राजमातंगी महायज्ञा’चे आयोजन करण्यात आले होते. त्या वेळी साधिकेला आलेल्या विविध अनुभूती येथे दिल्या आहेत.
‘९ ते ११.१.२०२६ या कालावधीत रामनाथी (गोवा) येथील सनातनच्या आश्रमात साधनावृद्धी शिबिर झाले होते. त्या वेळी शिबिरात सहभागी झालेल्या साधकांना जाणवलेली सूत्रे आणि आलेल्या अनुभूती पुढे दिल्या आहेत.
त्या दिवशी मी ज्या विमानातून प्रवास करणार होते, त्या विमानाने नियोजित वेळेपेक्षा एक घंटा उशिरा उड्डाण केले. मी रात्री १० वाजता मुंबई विमानतळावर पोचले. तेव्हा एक अनोळखी तरुण माझ्याजवळ आला आणि म्हणाला, ‘‘तुम्ही माझ्या आजीसारख्या आहात. मी तुम्हाला घरी पोचवू का ?’’
‘सोरटी सोमनाथ येथील ज्योतिर्लिंगाचे दिव्य अंश ठेवलेला चौरंग पाहून ‘त्या चौरंगावर शिवशंकरच विराजमान आहेत’, असे मला जाणवत होते.
मी सद्गुरु जाधवकाकांना त्याविषयी विचारल्यावर ‘साधना म्हणून या गोष्टी आपल्याला करता आल्या पाहिजेत. ‘ही गुरुसेवा आहे’, हा भाव न्यून पडतो; म्हणून चुका होतात’, याची जाणीव ते प्रेमाने करून देतात.
यज्ञाच्या वेळी पुरोहित मंत्रपठण करत असतांना माझ्या डोळ्यांतून आनंदाश्रू येत होते. माझे मन श्री राजमातंगीदेवीच्या चरणी सतत अर्पण होत होते. यज्ञ केव्हा पूर्ण झाला, हे मला कळलेही नाही.