‘अध्यात्मशास्त्रा’मध्ये ईश्वर, आत्मा यांसारख्या विषयांच्या संदर्भात तात्त्विक ज्ञान असते, तर ‘साधना’ म्हणजे मन, बुद्धी आणि अहं यांचा त्याग करून स्वस्वरूपाची ओळख करणे अथवा ईश्वरप्राप्ती करणे होय.
कार्य करण्यासाठी पुढच्या पुढच्या पिढ्याही तयार होतील. त्यामुळे त्याची काळजी करू नये. प्रथम स्वतः अधिकाधिक चांगले साधक होण्याचा प्रयत्न करावा. त्यासाठी मार्गदर्शन करणार्या साधकांची मदत घ्या.
एखाद्याला मानसिक त्रास होत असतांनाही त्याला कारणीभूत मानसिक कारण आणि आध्यात्मिक कारण यांचे प्रमाण किती आहे, हे शोधावे. या दोन्ही कारणांसाठी वेगवेगळे उपाय प्राणशक्तीवहन उपाय पद्धतीनुसार शोधून मिळतात.
आपण श्वासामुळे जिवंत असतो, नामामुळे नाही; म्हणून श्वासावर लक्ष केंद्रित करणे महत्त्वाचे असते आणि म्हणूनच नाम श्वासाला जोडायचे असते. श्वास नामाला जोडायचा नसतो.
साधना करतांना ज्याला वाईट शक्तींच्या संदर्भात थोडीही अनुभूती आलेली नसेल किंवा त्यांच्यामुळे त्रास झालेला नसेल, तर याचा अर्थ साधना करणारा साधनेच्या प्राथमिक टप्प्यावर आहे.’
सद्गुरु राजेंद्र शिंदे यांच्या आईचे निधन झाले. त्याच दिवशी ते ‘आईच्या लिंगदेहाला पुढे जाण्यात कोणताही अडथळा येऊ नये’, या दृष्टीने नामजपादी उपायही करत होते आणि त्याच वेळी साधकांचा आढावा घेऊन त्यांना साधनेची दिशाही देत होते.
सद्गुरु डॉ. मुकुल गाडगीळ यांनी सांगितलेला नामजप आणि श्रीसत्शक्ति (सौ.) बिंदा नीलेश सिंगबाळ यांचे भक्तीसत्संगातील मार्गदर्शन यांमुळे टप्प्याटप्प्याने माझ्या मनाची चांगली प्रक्रिया होऊन मला रुग्णाईत स्थितीतही आनंदी रहाता आले.
‘नकारात्मक विचारांनी भरलेले मन हे एकप्रकारे भुताच्या घरासारखे असते. सेवेमुळे मनातील नकारात्मक विचारांचा लय होतो. भगवंताची लीला अनुभवणे, म्हणजेच साधना आहे.
अध्यात्मात प्रकृतीनुसार साधना आणि क्षमतेनुसार साधना यांना सर्वांधिक महत्त्व आहे. व्यक्ती त्याच्या प्रकृतीनुसार कर्म करतो, तर त्याच्या क्षमतेनुसार त्याला त्या कर्मांत यश प्राप्त होते…
फोंडा, गोवा येथील सनातनच्या साधिका सौ. शिल्पा अभिजीत नाडकर्णी यांचा १७ वर्षीय मुलगा कु. आर्यमन ! त्याच्याकडून नर्सरी स्तरावरील शैक्षणिक अपेक्षा अल्प होत्या.