कोरोना : जनतेच्या ससेहोलपटीला कारणीभूत कोण ?

कोरोना महामारीच्या माध्यमातून नागरिकांना आता आपत्काळाची दाहक झळ बसत आहे. या संकटाशी लढतांना नागरिकांना कोणत्या समस्या आणि अडचणी यांना सामोरे जावे लागत आहे, याची भयावहता लक्षात यावी, यासाठी हे सदर चालू करत आहोत.

‘परात्पर गुरु डॉक्टर प्रत्येक क्षणी कुटुंबियांची काळजी घेतात’, अशी अनुभूती घेणार्‍या तळेगाव येथील आधुनिक वैद्या (सौ.) कृपा श्रेय टोंपे !

श्रीकृष्णाने गोवर्धन पर्वत उचलून जसे भक्तांचे रक्षण केले, तसे सूक्ष्मातून प.पू. गुरुमाऊली नदीवरील पूल उचलून पतीचे रक्षण करत असल्याचे जाणवणे आणि काळजी दूर होणे

सर्वसाधारण व्यक्ती आणि साधक

‘सर्वसाधारण व्यक्ती जे काही करते, त्यामागे तिचा उद्देश ‘काहीतरी हवे’, असा असतो. याउलट साधक करत असलेल्या प्रत्येक कृतीमागे त्यांचा उद्देश ‘सर्वस्वाचा त्याग करून ईश्‍वरप्राप्ती करायची’, असा असतो.’

कुठे पाश्‍चात्त्य विचारसरणी,तर कुठे हिंदु धर्म !

पाश्‍चात्त्य विचारसरणी आणि संशोधन केवळ सुखप्राप्तीसाठी असते. माणसाची सुखाची हाव कधीच पूर्ण होत नाही; म्हणून अनेक संशोधने करूनही मानव अधिकाधिक दुःखी होत आहे.

परिपूर्ण आणि भावपूर्ण सेवा करणार्‍या अन् परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांच्याप्रती अपार भाव असलेल्या देवद आश्रमातील ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळीच्या कु. महानंदा पाटील (वय ५२ वर्षे) ! 

देवद आश्रमातील कु. महानंदा पाटील यांनी ४ जुलै २०२० या दिवशी ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळी गाठली. त्यांच्याविषयी पू. (सौ.) आश्‍विनी पवार यांनी सांगितलेली गुणवैशिष्ट्ये येथे देत आहोत.

हास्यास्पद पाश्‍चात्त्य शिक्षणप्रणाली !

‘पाश्‍चात्त्य शिक्षण कोणत्याही समस्येच्या मूळ कारणांपर्यंत, उदा. प्रारब्ध, वाईट शक्ती, काळमहात्म्य येथपर्यंत जात नाही. क्षयरोग्याला क्षयरोगाचे जंतू मारणारे औषध न देता केवळ खोकल्याचे औषध देण्यासारखे त्यांचे उपाय आहेत !’ – (परात्पर गुरु) डॉ. आठवले 

परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांच्या ७३ व्या वाढदिवसानिमित्त झालेल्या भावसोहळ्याच्या वेळी आंध्रप्रदेश येथील साधकांना आलेल्या अनुभूती

‘जेव्हा गुरुदेवांवर पुष्पवृष्टी होत होती आणि गुरुदेव समाधी अवस्थेत होते, तेव्हा मला त्यांच्या ठिकाणी ‘नारायणाचे (भगवान विष्णूचे) दर्शन झाले.

सद्गुरु (कु.) स्वाती खाडये यांनी काही साधकांच्या व्यष्टी साधनेचा आढावा प्रतिदिन घेण्यास आरंभ केल्यावर साधकांमध्ये झालेले लक्षणीय पालट !

‘व्यष्टी साधना हाच समष्टी साधनेचा पाया आहे’, याची साधकांना जाणीव झाली. व्यष्टी साधनेच्या प्रयत्नाने त्यांच्या समष्टी सेवेची फलनिष्पत्तीही वाढली.

सर्व करी पहा कसे कुशलतेने परात्पर गुरुरूपी हरि ।

हे वैकुंठरूपी आश्रम उभारले, प्रीतीने सारे भरले, कुणी बरे ? ।
ही साधक-फुले सुगंधित केली, रंगांनी (गुणांनी) सारी भरली, कुणी बरे ? ।
या घोर आपत्काली, रक्षिले तळहातीच्या फोडापरी, कुणी बरे ? ॥