प्रत्येक गावात वर्षातून एकदा बळी देणार्या प्राण्याची दया येऊन अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीने (वास्तवात हिंदु श्रद्धा निर्मूलन समिती) प्राण्यांचा बळी देण्याविरुद्ध कायदा संमत करून घेतला. सरकारने तो केलाही; कारण पशूबळी हिंदू देत होते.
अधर्माचा पुरस्कार करणार्या शाम मानवांचे पंडित धीरेंद्रकृष्ण शास्त्री यांना आव्हान दिले, हिंदु संतांच्या कार्याविषयी प्रश्नचिन्ह उपस्थित करून त्यांची मानहानी करण्याचा प्रकार म्हणजे नास्तिकांचे वैचारिक प्रदूषणच !
सामाजिक सुधारणांच्या नावाखाली धार्मिक स्वातंत्र्याचे उल्लंघन केले जाऊ शकत नाही. राज्यघटनेच्या निर्मात्यांनी समाजाच्या गरजांनुसार प्रावधाने (तरतुदी) निर्माण केली आहेत, जी ९ न्यायाधिशांचे खंडपीठ पालटू शकत नाही.
हिंदु धर्माचा प्रसार आणि संतांचा अवमान करणार्या तथाकथित निधर्मीवाद्यांना बागेश्वर धामचे पंडित धीरेंद्रकृष्ण शास्त्री यांनी नागपूरच्या भूमीतून आव्हान दिले आहे.
पंडित धीरेंद्रकृष्ण शास्त्री यांची भेट घेण्यावरून सरन्यायाधीश गवई यांच्यावर टीका करणार्या श्याम मानव यांना लोकलगाड्यांतून सर्वांना दिसणारी मुसलमान तांत्रिकांची विज्ञापने कधीच दिसत नाहीत, हे जाणा ! यावरून अंनिसचा केवळ हिंदु धर्मावर आघात करण्याचा डाव स्पष्ट होतो !
जोपर्यंत हिंदु हे धर्मातील कृतींमागील ‘विज्ञान’ आणि ‘शास्त्र’ समजून घेत नाहीत, तोपर्यंत अंनिससारख्या लोकांच्या नादी लागून त्यांचे वैचारिक धर्मांतर घडतच राहील !
‘फ्री प्रेस जर्नल’ या नियतकालिकामधील २१ फेब्रुवारी २०२६ या दिवशी ‘हिंदूंचे शोषण रोखणार्यांना हिंदुत्ववाद्यांचा विरोध का ?’, या विषयावर उत्तम जोगदंड यांचा लेख छापून आला आहे. या लेखात महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीला शोषणरोधी चळवळ म्हणून चित्रित करून हिंदुत्वनिष्ठांना दोषी ठरवण्यात आले आहे.
नाशिकमधील अशोक खरात नावाभोवती गेले काही दिवस माध्यमे फिरत आहेत. एका महिलेने त्याच्या विरोधात तक्रार केल्यानंतर प्रत्येक दिवशी त्या व्यक्तीच्या अश्लील कारनाम्यांचे व्हिडिओ प्रसारित होत आहेत.
बावगे यांनी ‘ज्योतिष’ आणि ‘अध्यात्म’ या शब्दांचा वापर करून थेट हिंदु संस्कृतीवरच निशाणा साधला आहे; मात्र अनेक दर्ग्यांमध्ये ‘भूतबाधा’ उतरवण्याच्या नावाखाली महिलांचा होणारा मानसिक आणि शारीरिक छळ, तसेच अघोरी प्रथांविरुद्ध ‘अंनिस’ने किती वेळा पोलिसांना सूची दिली आहे ?
४ महिन्यांनंतरही रेल्वे प्रशासन तोंडदेखले उत्तर देत असेल, तर सामान्य लोकांच्या तक्रारींची ते कशा प्रकारे नोंद घेत असेल, याचा विचारही न केलेला बरा !