विस्थापित होऊन ३६ वर्षे उलटून गेल्यावरही या शोकांतिकेला योग्य तो न्याय मिळालेला नाही. दुर्दैवाने हे सत्य आहे. या नरसंहाराला ना अधिकृतपणे ‘जाती विध्वंस’ म्हणून घोषित करण्यात आले, ना विस्थापित समाजाला त्यांच्या मायभूमीत सुरक्षित आणि सन्मानजनक परतीची हमी देण्यात आली.
‘काश्मीरमध्ये ‘रामराधन’ नावाचे एक ठिकाण आहे. तेथे भगवान परशुरामांनी साधना केली होती. तेथून त्यांनी काश्मिरी हिंदूंना गोमंतकात वसवले. हा १० सहस्र वर्षांहून अधिक काळाचा इतिहास असावा, जो महर्षि व्यासांनी सर्वप्रथम लिहिला.
काश्मिरी हिंदूंचे अस्तित्व टिकवून ठेवण्यासह खोर्यातील मूळ रहिवासी म्हणून या समुदायाला संघटित ठेवणे, या २ महत्त्वाच्या पैलूंवर सदस्यांचे एकमत झाले….
महाअभियान म्हणजे ‘नरसंहारामुळे मायभूमीतून उखडलेल्या परंतु आत्म्याने या भूमीशी जोडलेल्या लोकांचे ठाम पुनरुत्थान.’ भारत सरकारने आतातरी विस्थापित हिंदूंशी संवाद साधावा.
‘यूथ फॉर पनून कश्मीर’च्या कार्यकर्त्यांनी त्यांची मातृभूमी परत मिळवण्याच्या अढळ संकल्पाने आणि अनेक दशके निर्वासित झाल्याच्या जाणिवेतून शक्ती मिळवून ‘हिंदु बलीदान दिवस’ साजरा केला.
काश्मीरमध्ये ९० च्या दशकात हिंदूंचा वंशविच्छेद करून, तसेच त्यांना पळवून लावून तेथील हिंदूंची लोकसंख्या अल्प करण्यात आली. आता मात्र आतंकवादासह लव्ह जिहादसारखे शस्त्र वापरून तेथील हिंदूंना नामशेष केले जात आहे, हेच यावरून दिसून येते !
काश्मिरी हिंदूंचे पुनर्वसन झाले, तरच उद्या बंगाल, केरळ यांसारख्या राज्यांत हिंदूंचा निभाव लागू शकतो, असा संदेश यातून दिला जाऊ शकतो. अन्यथा काश्मीरप्रमाणेच काही दशकांतच ही राज्येही हिंदूंच्या, पर्यायाने भारताच्या हातून निसटतील, हे कटू सत्य स्वीकारा !
‘यूथ फॉर पनून कश्मीर’ या संघटनेने हे अधिवेशन आयोजित केले असून हिंदु जनजागृती समितीचाही यात सहभाग असणार आहे.
जम्मू-काश्मीरला विशेष राज्याचा दर्जा देणारे कलम ३७० हटवल्याच्या समर्थनार्थ काश्मिरी हिंदूंनी सर्वोच्च न्यायालयात २ याचिका प्रविष्ट केल्या आहेत.
जम्मू-काश्मीरमधील हिंदूंविषयी सरकारची उदासीनता आहे. काश्मिरी हिंदूंच्या विस्थापनाला अजूनही अधिकृत मान्यता देण्यात आलेली नाही. सरकार त्यांना ‘निर्वासित’ असे संबोधते.