‘२४ ते ३० जून २०२४ या कालावधीत गोवा येथील रामनाथी मंदिरात ‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सव’ पार पडला. या कालावधीत मला माझ्या डोक्यावर आणि संपूर्ण शरिरात पुष्कळ सकारात्मक स्पंदने जाणवत होती.
श्री. कृष्णा पंडित हे सातही दिवस वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सवात उपस्थित होते. त्यांच्या कुटुंबियांनी भ्रमणभाषवरून त्यांची ‘कसे आहात ?’, अशी विचारपूस केल्यावर पंडित यांनी त्यांना सांगितले, ‘‘येथील साधक माझी घरच्यांपेक्षाही अधिक काळजी घेत आहेत.’’…
‘‘हिंदु धर्मावर होणार्या जागतिक आक्रमणाचा सामना करण्यासाठी धार्मिकता आणि आध्यात्मिकता यांचा मिलाफ करून संघटितपणे त्याला सामोरे गेले पाहिजे.’’
‘२४ ते ३०.६.२०२४ या कालावधीत रामनाथ देवस्थान, फोंडा, गोवा येथे ‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सव’ झाला. त्यात सहभागी झालेले मान्यवर आणि संत यांनी रामनाथी (गोवा) येथील सनातन संस्थेच्या आश्रमाला भेट दिली. त्या वेळी त्यांनी सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले आणि साधक यांच्याविषयी काढलेले गौरवोद्गार येथे दिले आहेत.
मी ‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सवा’त सहभागी झाल्यावर ‘मी त्रेतायुगात आहे’, अशी जाणीव (साक्षात्कार) होऊन मला रामराज्याची अनुभूती आली.
‘कोणत्याही प्रसंगी सर्वकाही देवावर सोडल्यास देव कशी काळजी घेतो आणि त्या प्रसंगातून बाहेर काढतो’, हे लक्षात येऊन मला देवाप्रती कृतज्ञता वाटली.’
गोवा येथे ‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सव’आयोजित करण्यात आला होता. त्याच्या आरंभी, तसेच सद्गुरु आणि मान्यवर मार्गदर्शन करत असतांना पू. (सौ.) संगीता जाधव (सनातनच्या ७४ व्या संत, वय ५५ वर्षे) यांनी केलेले सूक्ष्म परीक्षण येथे दिले आहे.
‘हिंदु राष्ट्र अधिवेशन’ किंवा ‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सव’ यांत हिंदुत्वनिष्ठांना त्यांची प्रकृती आणि आवड यांनुसार साधना करण्यास सांगितले जाते. त्यामुळे त्यांना मनःशक्तीकडून चित्तशक्तीच्या स्तरावर जाण्यास साहाय्य होते.
‘वैश्विक हिंदु राष्ट्र महोत्सवाच्या कलावधीत ‘सुदर्शन न्यूज’ वृत्तवाहिनीचे संस्थापक संपादक श्री. सुरेश चव्हाणके व दुर्ग (छत्तीसगड) येथील ‘लक्ष्य सनातन संगम’चे राष्ट्रीय परामर्शदाता श्री. विशाल ताम्रकार यांच्यातील झालेल्या चर्चेचा सारांश लेखस्वरूपात येथे देत आहोत.
‘दुपारी १.३० ते अनुमाने ५ – ६ वाजेपर्यंत रामनाथी आश्रम दाखवण्याची सेवा असायची. माझे पाय दुखतात आणि मला अन्य शारीरिक अडचणी आहेत. मी पाहुण्यांना आश्रम दाखवत असतांना देहभान विसरायचे. त्यामुळे माझ्या शारीरिक दुखण्याकडे माझे लक्ष जात नसे.