आधुनिक वैद्यकीय उपकरणे कधीकधी निसर्गाच्या प्रक्रियेत हस्तक्षेप करतात, ज्यामुळे ज्या जिवाचा प्रवास संपायला हवा, तो कृत्रिमरीत्या लांबवला जातो. अशा वेळी कृत्रिम आधार काढणे, ही ‘हिंसा’ नसून देहप्रारब्धानुसार ‘मुक्ती’ देण्याचे कार्य आहे.
प्रचंड गर्दीमुळे अचानक ढकलाढकली चालू झाली, ज्यामुळे चेंगराचेंगरीची परिस्थिती निर्माण झाली. यात अनेक भाविक खाली पडले आणि एकच गोंधळ उडाला.
माझी आई कै. (श्रीमती) सरलाबाय जसवंतलाल रघुवंशी (आध्यात्मिक पातळी ६१ टक्के, वय ८७ वर्षे) ही मोझांबिक या देशात रहात होती. तिला फुप्फुसाचा कर्करोग झाला होता. २०.६.२०२६ या दिवशी तिचे निधन झाले.
शुद्ध आयुर्वेद आणि जीवनशैलीतील पालट यांच्या जोरावर रुग्णांना व्याधीमुक्त करणारे येथील नामवंत वैद्य मंदार भिडे मुंबईत रेल्वे फलाटावर पडल्याने त्यांच्या डोक्याला गंभीर दुखापत झाली होती.
बौद्ध भिक्षू रस्त्याच्या कडेला एका रांगेत चालत असतांना सदर मुलाचे ट्रकवरील नियंत्रण सुटले आणि या ट्रकची भिक्षूंना धडक बसली. अपघाताचे नेमके कारण शोधले जात आहे.
घरी अखंड ‘श्री गुरुदेव दत्त ।’, हा नामजप लावून ठेवला होता. त्यामुळे वातावरणात रज-तमाचे प्रमाण अत्यल्प होते. ‘घरात कुणाचा मृत्यू झाला आहे’, असे वाटत नव्हते. याचे पाहुण्यांनाही आश्चर्य वाटले.
पद्मश्री पुरस्कारासहित त्यांना बालगंधर्व सुवर्णपदक, संगीतभूषण राम मराठे स्मृती पुरस्कार, गोवा शासनाचा कलावंत पुरस्कार, दिनानाथ मंगेशकर पुरस्कार, लता मंगेशकर पुरस्कार आदी प्राप्त झाले आहेत.
चांदणी चांगली नर्तिका होती. तिला तीव्र शारीरिक त्रास असूनही नृत्य करतांना तिने कधीही सवलत घेतली नाही, म्हणजे नृत्यातील वैशिष्ट्यपूर्ण हालचाली करतांना जेवढी ऊर्जा लागते, तेवढी ऊर्जा ती वापरत असे.
काही वेळा आजींच्या घरी सत्संग असायचा. तेव्हा त्या सर्व साधकांमध्ये गुरूंचे रूप पाहून सर्वांशी प्रेमाने बोलत असत.
५.६.२०२६ या दिवशी कु. चांदणी आसोलकर हिचे निधन झाले. आज तिच्या निधनानंतरचा ११ वा दिवस आहे. त्यानिमित्त ‘महर्षि अध्यात्म विश्वविद्यालयाच्या संगीत विभागातील साधिकांच्या लक्षात आलेली तिची गुणवैशिष्ट्ये येथे दिली आहेत.