
१. एकदा आगगाडीत बसलेली २ लहान मुले आपल्या आई-वडिलांसमवेत खेळत होते. खेळता खेळता त्यातील एका मुलाने ठोसा लगावल्याप्रमाणे हाताची मूठ वडिलांसमोर धरली. काही मिनिटांनी दुसर्या मुलाने वडिलांच्या तोंडाच्या दिशेने बंदूक धरल्याची कृती करून गोळी मारल्याप्रमाणे केले. आई-वडिलांपैकी कुणीही त्या मुलांना ओरडले नाही, उलट ते मुलांना हसून प्रतिसाद देत होते. – सौ. नम्रता दिवेकर, सनातन आश्रम, देवद, पनवेल
२. एका महिलेने ८ जीबीचे नवीन डेटाकार्ड आणले आणि दुकानदाराला त्या कार्डमध्ये चित्रपटातील नवीन गाणी, चलत्चित्रे (व्हिडिओ), कार्टून इत्यादी भरून देण्यासाठी सांगितले. तिच्या १० ते १२ वर्षांच्या मुलाने ही मागणी केली असल्याचे नंतर समजले.
३. एका वडिलांनी १० वर्षीय मुलाला काही पैसे देऊन शेजारील दुकानातून खाऊ आणावयास सांगितला. त्यातील २० रुपये उरत असल्याने मुलानेही ते न विचारताच स्वतःकडेच ठेवले.
४. एका मुलाने जेवतांना स्वतःच दूरचित्रवाणीवर कार्टून लावले आणि तेच पहात बसला. जेवणाकडे दुर्लक्ष करून कार्टून पहाण्याकडेच त्याचे अधिक लक्ष होते.
५. एका ठिकाणी १४ – १५ वर्षे वयाच्या मुलीची आई आणि आजी तिला घरातले एक काम करण्यासाठी पुष्कळ वेळा सांगत होत्या. ओरडून सांगितले, तरीही ती मुलगी ऐकत नव्हती आणि नीट उत्तरही देत नव्हती. तिचे वडील शेजारीच बसलेले होते. शेवटी त्या मुलीने रागाने आईला उलटे उत्तर दिले, ‘‘मी नाही करणार.’’ यावर वडील लगेचच मुलीचे कौतुक करत म्हणाले, ‘‘माझी ही मुलगी ‘स्ट्रेट फॉरवर्ड’ (आधुनिक विचारांची) आहे.’’
६. उत्तरप्रदेशातील एका मुलाने त्याला पबजी खेळण्यास विरोध करणार्या आईची हत्या केली. आईचा मृतदेह घरात ३ दिवस पडून होता आणि मुलगा पबजी खेळ खेळण्यात मग्न होता.
अहंकार कि सत्याचा शोध ?
गरम शेक आणि गार शेक
‘इंडो-पॅसिफिक’ : २१ व्या शतकातील भारताच्या सुरक्षेचा नवा महामार्ग !
कर्णावती (गुजरात) बाँबस्फोट प्रकरणाच्या खटल्याचा निकाल : भारतीय राज्याच्या उत्क्रांतीतील एक धोरणात्मक मैलाचा दगड !
‘पंडवानी’ या लोककलेच्या सादरीकरणाच्या माध्यमातून समाजात ईश्वरभक्तीचा प्रसार करण्याचे समष्टी सेवाकार्य निरपेक्षभावाने करणार्या ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळीच्या पद्मविभूषण कै. डॉ. तीजनबाई !
सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्या ‘विज्ञानामुळे होणारी हानी’ या विषयावरील लिखाणाचे अध्यात्मशास्त्रीय विश्लेषण !