‘पैगाम इस्लाम’ संघटनेने वशीकरणाचा उपयोग करावा’, असा ‘फतवा’ काढला आहे. वयाच्या १७-१८ वर्षांपर्यंत ‘हिंदु संस्कारानुसार वाढलेली युवती एकाएकी मुसलमानाची दासी बनायला सिद्ध होते’, यामागे आपण बुद्धीने विचार करू शकणार नाही, अशी कारणे आहेत.
हिंदु मुलींना प्रेमपाशात अडकवून, धर्मांतरित करून मुसलमान मुले प्रसूत करण्याचे जिहाद्यांचे आंतरराष्ट्रीय षड्यंत्र म्हणजे ‘लव्ह जिहाद’ ! लव्ह जिहादचा हेतू हिंदु वंशवृद्धीचा स्रोत नष्ट करणे, इस्लामी वंशवृद्धी करणे, हिंदु महिलांची तस्करी आणि आतंकवादी कारवायांसाठी वापर करून भारताचे इस्लामीकरण करणे, हा आहे.
आय.ए.एस्. अधिकाऱ्याच्या मुलीलाही प्रेमाच्या जाळ्यात ओढून तिच्याशी बळजोरीने विवाह करण्याइतपत लव्ह जिहाद्यांची मजल गेली आहे. त्यामुळेच लव्ह जिहादविरोधी कायद्यात आता अधिक कठोर शिक्षेची तरतूद करणे आवश्यक !
‘लव्ह जिहाद’च्या माध्यमातून करण्यात येणार्या हिंदु युवतींच्या हत्यांविषयी पुरोगामी आणि तथाकथित धर्मनिरपेक्षवादी गप्प का ?
हिंदु मुलीचे आयुष्य उद्ध्वस्त करणार्या जिहाद्यांना आजन्म कारावासात ठेवा !
अशा वासनांधांना शरीयत कायद्यानुसार हात-पाय तोडण्याची किंवा भर चौकात बांधून त्यांच्यावर दगड मारण्याची शिक्षा करण्याची कुणी मागणी केली, तर आश्चर्य वाटू नये !
धर्मांध हे लव्ह जिहाद कायद्यालही जुमानत नाहीत, हे लक्षात घ्या. यावरून त्यांना कठोर शिक्षा होण्यासाठी पावले उचलणे आवश्यक !
एकीकडे पोप फ्रान्सिस सर्वांना प्रेम आणि सौहार्द यांचे आवाहन करत असतांना, इस्लामी कट्टरतावाद्यांनी वर्ष २०१८ मध्ये ऐन ‘इस्टर’सणाच्या दिवशी श्रीलंकेत अनेक ख्रिस्त्यांची हत्या घडवून आणली होती.
एक काळ होता, जेव्हा राणी पद्मिनी, राणी लक्ष्मीबाई, राणी दुर्गावती, महाराणी ताराबाई या हिंदु विरांगनांनी त्यांच्या पराक्रमाने विदेशी आक्रमणकर्त्यांशी लढणे आणि धर्मांतर करण्यापेक्षा बलीदान करणे स्वीकारले होते. आज त्यांचीच पुढील पिढी अज्ञानापोटी स्वत:च आक्रमणकर्त्यांच्या प्रेमजाळात फसून स्वत:चे जीवन उद्ध्वस्त करून घेत आहे. या भगिनींना जागृत करणे आणि त्यांना वाचवणे आपले कर्तव्य आहे.’
पोलीस धर्मांधांच्या विरोधात कठोर कारवाई करत नसल्याने नागरिक कायदा हातात घेत असतील, तर त्याचा विचार करणे आवश्यक !