अतिशयोक्तीची सीमा पार करत त्यांनी डॉ. दाभोलकरांना ‘महात्मा’, ‘संत’ असे म्हणत त्यांच्याच विचारांना मूठमाती दिली. देशमाने यांनी त्यांच्या लेखात मांडलेली काहीच उदाहरणे पुढे देत आहे.
मीरा बोरवणकर हिंदुत्वनिष्ठांच्या भावना कधी समजून घेणार ? – चेतन राजहंस
पोलीस अधिकारी खात्यात कार्यरत असतांना राजकीय हस्तक्षेप एखाद्या प्रकरणात होत असेल, तर आवाज का उठवत नाहीत ? निवृत्त झाल्यावरच दावे का केले जातात ?
मंदिरांवरील आक्रमणे, धर्मांतर, लव्ह जिहादसारखे प्रकार आणि हिंदूंच्या मिरवणुकांवर होणारी आक्रमणे यांकडे माजी न्यायमूर्ती गोखले डोळेझाक करत आहेत.
२० ऑगस्ट हा दिवस ‘भारताचा राष्ट्रीय वैज्ञानिक दृष्टीकोन दिन’ असून तो ‘डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांचा स्मृतीदिन’ आहे, असे शिकवले जात असल्याचा व्हिडिओ फेसबुकद्वारे प्रसारित झाला आहे.
अंनिसचे दिवंगत डॉ. नरेंद्र दाभोलकर आणि त्यांची टोळी आता (महाराष्ट्रात तरी) परिचित आहे, असे म्हणायला कुणाची हरकत नसावी. दाभोलकरांच्या हत्येनंतर त्यांना अधिक प्रसिद्ध मिळाली, असे म्हणण्यापेक्षा
‘खरेतर स्वतःचे एखादे पुस्तक प्रकाशित होणे, ही आनंदाची गोष्ट असते; मात्र ‘दाभोलकरहत्या आणि मी’ हे पुस्तक प्रकाशित होतांना माझ्या मनात मिश्र भावना आहेत. त्यात वेदनाच अधिक आहे. केवळ हिंदुत्वनिष्ठ असल्यामुळे
२० ऑगस्ट २०१३ या दिवशी डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांची पुण्यात हत्या करण्यात आली. त्यांच्या मारेकर्यांना पकडण्यासाठी अन्वेषण यंत्रणेकडून प्रयत्न केले गेले. अशा प्रकरणातील खरे अपराधी पकडण्याचे दायित्व अन्वेषण यंत्रणेचे असते.
व्यवस्था आणि व्यवस्थेच्या वळचणीला बसलेल्या भामट्यांना ते प्रश्न अनुत्तरितच ठेवायचे आहेत; कारण त्या प्रश्नांची उत्तरे (सरकार कुणाचेही असले, तरी) हिंदुविरोधी व्यवस्थेला धक्का देणारी आहेत. प्रत्येक हिंदु आणि हिंदुत्वनिष्ठ यांनी हे प्रश्न व्यवस्थेला विचारत रहायला हवे, तर आणि तरच उत्तरे मिळतील !
अंनिसचे डॉ. नरेंद्र दाभोलकर यांच्या हत्येला २० ऑगस्ट या दिवशी १२ वर्षे पूर्ण होणार आहेत. या खटल्यात पुणे सत्र न्यायालयाने शरद कळसकर आणि सचिन अंदुरे यांना दोषी ठरवून शिक्षा सुनावली असली, तरी ‘सूत्रधार’ अजूनही मोकाट आहेत.