‘सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्यावर अतूट श्रद्धा असणार्या विक्रोळी, मुंबई येथील श्रीमती दिनप्रभा सदाशिव सामंत सनातन संस्थेच्या १३७ व्या संतपदी विराजमान झाल्या’, हे वृत्त कळल्यावर मला पुष्कळ आनंद झाला.
रामनाथी येथील सनातनच्या आश्रमात गेल्यावर ‘सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांनी सूक्ष्मातून माझ्यात आंतरिक पालट केले आहेत’, असे वाटणे
‘माझी समष्टी प्रकृती असल्याने मला ‘एकट्याने बसून ध्यान लावणे किंवा बराच वेळ नामजप करणे’, हे काही वेळा कठीण होत असे. जून २०२५ पासून सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्या कृपेने…
‘९.१.२०२६ या दिवशी श्रीमती प्रभावती शिंदेआजी यांचे निधन झाले. माझ्या लक्षात आलेली त्यांची गुणवैशिष्ट्ये आणि त्यांच्या निधनानंतर जाणवलेली सूत्रे अन् आलेल्या अनुभूती पुढे दिल्या आहेत.
‘वर्ष १८९३ मध्ये स्वामी विवेकानंद शिकागो येथील धर्मपरिषदेला गेले होते. अमेरिकेत त्यांची पुष्कळ प्रसिद्धी झाली आणि त्यांचे शिष्यगण झाले. एकदा एका धर्मद्रोह्याने स्वामीजींना द्वेषपूर्ण शिव्या दिल्या…
सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले साधकांना २० टक्के स्थुलातून शिकवतात, तर ८० टक्के सूक्ष्मातून शिकवून साधकांच्या अंतरात पालट घडवतात’, असे मला जाणवले. त्यांच्याच कृपेने मी हा प्रयोग साधकांकडून करून घेऊ शकलो.
‘सनातन संस्थेचे संस्थापक, रामराज्यासम ‘हिंदु राष्ट्र (कलियुगांतर्गत सत्ययुग)’ स्थापन होण्यासाठी सूक्ष्मातून कार्य करणारे, धर्मसंस्थापक, सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. जयंत आठवले यांचा ८३ वा जन्मोत्सव
११ नोव्हेंबर २०२५ यादिवशी यातील काही अनुभूती पाहिल्या. आज पुढील अनुभूती पाहू.
‘प्रत्यक्ष भगवंतानेच मला शिकवले’, अशी मला कृतज्ञतापूर्वक जाणीव होत असते. त्यातील मला आठवत असलेले काही प्रसंग पुढे दिले आहेत. यातील काही प्रसंग २८ ऑक्टोबर या दिवशी पाहिले. आज उर्वरित प्रसंग पाहूया.
परात्पर गुरु डॉक्टरांनी त्यांच्या आचरणातून माझ्याशी कौटुंबिक नाते जोडले. त्यांनी माझ्यावर प्रीतीचा अखंड वर्षाव केला आणि ‘गुरुमाऊलीची माया कशी असते ?’, ते शिकवले. त्यांना आम्हाला ‘हे विश्वची माझे घर आणि वसुधैव कुटुम्बकम् ।’ हे सूत्र शिकवायचे आहे.