साधनेने जीवन सत्-चित्-आनंदी होते ।

देवद, पनवेल येथील आश्रमातील सनातनचे १०२ वे संत पू. शिवाजी वटकर यांनी मायेतील जीवन कसे असते ? आणि साधनेमुळे जीवनात काय पालट होतो ? याविषयी केलेले काव्य येथे दिले आहे.

प्रेमभाव आणि परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांच्याप्रती भाव असणार्‍या देवद, पनवेल येथील सनातनच्या आश्रमातील वैद्या सुश्री (कु.) माया पाटील !

‘मायाताईंना रात्री-अपरात्री रुग्ण साधकांना साहाय्य करावे लागते. त्यांना दैनिक ‘सनातन प्रभात’शी संबंधित, तसेच अन्य तातडीच्या सेवा असतात. कितीही प्रतिकूल परिस्थिती असली, तरीही त्या कुणाशीही मोठ्या आवाजात आणि प्रतिक्रियात्मक बोलत नाहीत. त्या प्रत्येक प्रसंगात साधकांना समजून घेऊन नम्रतेने वागतात.

कृतज्ञतेने वंदन करतो सनातनच्या गुरुपरंपरेला ।

‘सनातन धर्माची गुरुपरंपरा आद्यशंकराचार्य यांच्यापासून आतापर्यंत चालू आहे. आद्यशंकराचार्य यांच्यानंतर पृथ्वीवर झालेला भगवंताचा अवतार म्हणजे परात्पर गुरु डॉ. आठवले आहेत’, असे सप्तर्षींनी सांगितले आहे…

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांनी साधक, राष्ट्रभक्त आणि धर्मरक्षक यांना सांगितलेली कलियुगातील गीता म्हणजे ‘सनातन प्रभात’ !

समाजाला काय आवडते, यापेक्षा काय आवश्यक ते देणारे दैनिक !

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांचे कृपाछत्र असतांना साधकांनी तणावविरहित, सकारात्मक आणि आनंदी राहून साधना करणे आवश्यक !

आपण स्वतःतील आणि इतरांमधील गुण पाहून सकारात्मक अन् आनंदी रहाणे आवश्यक असणे

देवाच्या अखंड अनुसंधानात असणार्‍या आणि परात्पर गुरु डॉ. आठवले यांच्याप्रती उत्कट भाव असणार्‍या कै. (श्रीमती) जनाबाई रामलिंग नारायणकर (आध्यात्मिक पातळी ६३ टक्के, वय ८९ वर्षे) ! 

‘१५.२.२०२५ या दिवशी माझी बहीण श्रीमती जनाबाई नारायणकर यांचे निधन झाले. १७.३.२०२५ या दिवशी त्यांचे मासिक श्राद्ध आहे. त्यानिमित्त माझ्या लक्षात आलेली त्यांची गुणवैशिष्ट्ये आणि त्यांच्या निधनापूर्वी अन् निधनानंतर जाणवलेली सूत्रे येथे दिली आहेत. 

हृदयी गुरुचरण (टीप) असे धरा की, याच जन्मी मोक्षप्राप्ती होईल ।

देवद (पनवेल) येथील आश्रमात रहाणारे सनातनचे १०२ वे (समष्टी) संत पू. शिवाजी वटकर (वय ७८ वर्षे) यांनी ‘कवितेच्या माध्यमातून साधकांना साधना कशी करावी ?’ याविषयी केलेले मार्गदर्शन येथे दिले आहे.

शरणागतीने प्रार्थना करितो मोक्षप्राप्तीची ।

परात्पर गुरु डॉ. आठवले माझ्याकडून ‘गुरुकृपायोग’ या त्यांनी निर्मिलेेल्या साधना मार्गानुसार साधना करवून घेत आहेत. आध्यात्मिक प्रगती करून जीवन आनंदी करत आहेत. मी त्यांच्या चरणी कवितारूपी कृतज्ञतापुष्प अर्पण करतो.

जाती, वर्ण, लिंग, सर्व भेद विसरूनी ‘एकीचे बळ’ वाढवूया । 

‘जाती निर्मूलनासाठी अनेक वर्षे समाजसुधारक, साम्यवादी, राजकारणी अशा अनेकांनी प्रयत्न केले; मात्र समाजाच्या स्थितीत अपेक्षित पालट झालेला दिसत नाही; कारण ‘आरक्षण’ आणि ‘जातीच्या राजकारणा’ला खतपाणी घातले जात आहे.