‘होमिओपॅथी वैद्य औषधांची मात्रा वाढवण्याऐवजी ती न्यून करून आजारपण दूर करतात, म्हणजे ‘ते औषध अधिक सूक्ष्म स्तरावरचे असावे.’
‘आतापर्यंत आपल्याला ‘व्यायाम हे शरिराचे बळ, लवचिकता आणि कार्यक्षमता वाढवणे यांसाठी असते’, हे ठाऊक झाले आहे. ‘शरिराला घाम काढायला लावणारा व्यायाम हा केवळ हृदयासाठी किंवा वजनासाठी नाही…
एखाद्या जागी जेव्हा काही लोक कचरा टाकायला प्रारंभ करतात, त्या जागी हळूहळू नवीन लोकही कचरा टाकतात आणि कचरा साठायला लागतो. जेव्हा आपण ती जागा स्वच्छ करायला घेतो, तेव्हा नवीन कचरा तिथे…
दिंडा या वनस्पतीला ‘ढोलसमुद्रीका’ असे स्थानिक नाव आहे. औषधामध्ये दिंडाचे मूळ वापरले जाते. वनस्पतीत ग्राही, वेदनास्थापन आणि रक्तस्कंदन हे इतर औषधी गुणधर्म आहेत. कंदाचा लेप नायट्यावरही प्रसिद्ध आहे.
विशिष्ट क्षार अल्प झाले असता ते कोणती इंद्रिये, तसेच उती (टिशू) यांवर परिणाम करतात ?
याला कुर्डू ‘पांढरा कोंबडा’, ‘मोरपंख’ असेसुद्धा स्थानिक नावाने ओळखले जाते. सांधेदुखी जाण्यासाठी, अशक्तपणा दूर होण्यासाठी, थकवा न्यून होण्यासाठी, मूतखडा बाहेर काढण्यासाठी, दाताचे विकार ….
‘बाराक्षार औषधांची १ ते २८ नंबरपर्यंत मिश्रणे उपलब्ध आहेत. विशिष्ट आजारासाठी विशिष्ट नंबरचे मिश्रण दिले जाते. आजारांनुसार मिश्रणे पुढे दिली आहेत. पुढील अनुक्रम हा बाराक्षर औषधांच्या मिश्रणाचा क्रमांक दर्शवतो.
बाराक्षार चिकित्सापद्धतीचा शोध वर्ष १८३२ मध्ये लागला. ही एक विशिष्ट उपचारपद्धत असून ती ‘लॉ ऑफ डेफिशियन्सी (उणिवांचा नियम)’ या तत्त्वावर आधारलेली आहे.
याला आंबुटी, आंबाती, आंबटी, भुईसपटी आदी स्थानिक नावाने ओळखले जाते. आंबुशी गुणाने रूक्ष आणि उष्ण आहे. पचनास हलकी असून चांगली भूकवर्धक आहे. आंबुशीच्या अंगरसाने धमन्यांचे संकोचन होऊन ….
‘चल रे भोपळ्या टुणूक टुणूक…’ या गोष्टीतून आपल्याला या भोपळ्याची तशी बालपणीच ओळख झालेली आहे. थोडे कळू लागल्यावर या भोपळ्याची पिवळी, केसरी फोड बाजारात सतत पहायला मिळालेली…