रुग्णालयात असतांना त्यांच्यावर उपचार करणार्या आधुनिक वैद्यांप्रती त्यांना कृतज्ञता वाटत होती. ‘शांत, सोशिक स्वभाव आणि देवाच्या अनुसंधानात असणे’, या गुणांमुळे त्यांची आध्यात्मिक पातळी ६१ टक्के झाली आहे.
श्री. उत्तरेश्वर इंगळे यांच्यातील सेवेची तळमळ, आज्ञापालन, नम्रता, त्यागी वृत्ती आणि साधकांविषयीची आत्मीयता हे गुण विशेष आहेत. वयाच्या ७२ व्या वर्षीही ते सेवेसाठी तत्पर राहून प्रसारसेवा भावपूर्ण करतात.
काका सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांचे साधनेविषयीचे प्रवचन भ्रमणभाषवर सतत ऐकत असत. एकदा काका मला म्हणाले, ‘‘गुरुदेवांचे प्रवचन प्रतिदिन ऐकल्याने माझे शारीरिक स्वास्थ्य व्यवस्थित आहे.’’
राहुलला काही वेळा आध्यात्मिक त्रास होतो, तरीही तो आश्रमातील विद्युत्संबंधी सर्व सेवा, तसेच त्या संदर्भातील अभ्यास मनापासून करतो. आध्यात्मिक त्रासामुळे त्याच्या सेवेत कधी खंड पडला नाही. यातून त्याची गुरुकार्याविषयीची तळमळ दिसून येते.
३.४.२०२६ या दिवशी फोंडा, गोवा येथील साधक श्री. आत्माराम जोशी (वय ८० वर्षे) यांची आध्यात्मिक पातळी ६१ टक्के झाल्याचे घोषित करण्यात आले. त्यांचे धाकटे भाऊ श्री. सदानंद जोशी यांना जाणवलेली त्यांची गुणवैशिष्ट्ये पुढे दिली आहेत.
एकदा कै. शशिकांत राणेकाका (आध्यात्मिक पातळी ६१ टक्के) आणि काकू आमच्या घरी आले होते. तेव्हा माझी पत्नी रुग्णाईत होती. हे त्यांना समजल्यावर राणेकाका आणि काकू लगेच रुग्णालयात जाऊन पत्नीला भेटल्या.
सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्या अवतारी कार्याची भूमी असलेल्या गोमंतभूमीमध्ये त्यांनी जे बीजारोपण केले, त्याचा आज सुंदर वृक्ष बहरला आहे. श्री गुरूंच्या या अवतारी कार्याने पावन झालेल्या पवित्र गोवा भूमीमध्ये जन्मलेल्या आणि रहात असलेल्या साधकांसाठी साधनेची ही सुवर्णसंधीच आहे.
नंदीहळ्ळी येथील सनातनचे साधक निंगाप्पा अप्पाजी गुरव यांचे १२.२.२०२६ या दिवशी सकाळी ९.२५ वाजता हृदयविकाराने निधन झाले. १३.३.२०२६ या दिवशी त्यांचे मासिक श्राद्ध आहे. त्यांच्या निधनानंतर जाणवलेली सूत्रे पुढे दिली आहेत.
काकू ठाणे सेवाकेंद्रात असतांना वेळात वेळ काढून आवर्जून काहीतरी गोड पदार्थ बनवून आम्हा साधकांना देत असत. ‘राणेकाका-काकू सेवाकेंद्रात आल्यावर घरातील मोठ्या व्यक्ती आल्या आहेत’, असे मला वाटत असे.
‘माझी धाकटी बहीण क्षमा हिला लहानपणापासूनच सगळ्या गोष्टी नीटनेटक्या, चांगल्या आणि व्यवस्थित ठेवायची सवय आहे. ती तिच्या वह्या आणि पुस्तकेही नीट ओळीने लावून ठेवायची.