‘३०.१.२०२५ या दिवशी श्रीसत्शक्ति (सौ.) बिंदा नीलेश सिंगबाळ या श्री. चेतन राजहंस आणि श्री. आनंद जाखोटिया यांच्याशी भ्रमणभाषवर बोलत होत्या.
कृतज्ञतेचा विचार करतांना मला आठवले, ‘मी प्रसंगांमध्ये विष्णुस्वरूप गुरुमाऊलींची सर्वज्ञता अनुभवली आहे आणि त्यांचे सगुण रूप असलेल्या संतांनी मला प्रेम दिले आहे.’ माझ्यावर संतांनी केलेल्या कृपेविषयी येथे दिले आहे.
‘ईश्वराच्या सृष्टीत एक दाणा पेरला, तर त्याचे सहस्रो दाणे मिळतील. जगातील कोणती बँक किंवा ऋणको एवढे व्याज देते ? म्हणून एवढे व्याज देणार्या ईश्वराला थोडे तरी स्मरा. एवढी तरी कृतज्ञता असू द्या.’
विशेषांकाची वाढीव मागणी वितरकांनी ११ जुलै या दिवशी दुपारी ३ पर्यंत ‘ई.आर्.पी. प्रणाली’त भरावी !
गुरु-शिष्य यांतील सर्वोच्च नाते शब्दातीत ज्ञानापुरते मर्यादित असते. गुरु शिष्याला चित्ताच्या स्तराला नेऊन त्याच्यावर ज्ञानरूपी गुह्यतेचा चैतन्याच्या भाषेत संस्कार करून त्याला मायारूपी भवसागर तरून जाण्याचे प्रशिक्षण देतो. गुरु ज्ञानाद्वारे जिवाचा अहं न्यून करतो.
नाम हाच जिवाचा खरा गुरु असून नामाची तळमळ जिवाला चैतन्य प्रदान करून त्याला शिक्षित करते, म्हणजे शिष्यत्वाला नेते, तर सेवा हा शिष्यभाव आहे. सेवाभावातून अहं न्यून झाल्याने शिष्यपणाची जाणीव होते. नाम जिवाला शिष्यत्व प्रदान करते, म्हणून ते निर्गुणवाचक आहे, तर सेवा ही सगुण धारणेची आठवण करून देते, म्हणून ती सगुणवाचक आहे. – श्रीचित्शक्ति सौ. अंजली … Read more
माणूस अंधारात चालत असतांना धडपडतो; परंतु त्याने स्वतःसमवेत विजेरी घेतल्यास तिच्यामुळे मार्गावर प्रकाश पसरून त्याला मार्ग स्पष्टपणे दिसतो. गुरु हे विजेरीप्रमाणेच असतात. ते लोकांना अज्ञानाच्या अंधारातून पुढे जाण्याचे मार्गदर्शन करतात.
शिष्याच्या जीवनात गुरूंचे महत्त्व अनन्यसाधारण आहे; कारण गुरूंविना त्याला ईश्वरप्राप्ती होऊच शकत नाही. गुरूंचे भक्तवत्सल रूप, दयाळू दृष्टी, कृपा करण्याची माध्यमे यांद्वारे त्याला गुरूंच्या अंतरंगाचे दर्शन घडते.
शिष्याच्या मुखातून रात्रंदिवस श्री गुरुनामाचा मंत्रोच्चार सारखा चालू असतो. श्री गुरूंच्या वचनावाचून साधकाला दुसरे कोणतेही शास्त्र ठाऊक नसते. ज्या पाण्यास श्री गुरूंच्या चरणाचा स्पर्श झाला आहे, ते पाणी कसलेही असले, तरी त्यात संपूर्ण ब्रह्मांडाची तीर्थे साठवली असून ‘ते सर्व तीर्थांत श्रेष्ठ आहे’,
