सतत असलेला मनोरंजनाचा भडिमार यामुळे मेंदूवर झालेले परिणाम याने रुग्णांचे सोडा, आपल्यात किंवा आपल्या नातेवाईकांमध्येही गप्पा चालू असतांना चाललेल्या गोष्टींचा ‘ट्रॅक’ जाणे (भरकटणे) किंवा बोललेले लक्षात न रहाणे असे होण्याचे प्रमाण वाढलेले दिसते.
संगणकीय कामे करणार्यांना अल्प वयातच मानेचे आजार झाल्याचे बर्याचदा ऐकायला मिळते. ‘संगणकीय कामे करतांना कोणते नियम पाळायला हवेत ?’, हे आपण आजच्या आणि पुढील लेखांतून जाणून घेणार आहोत.
तुमचे क्षेत्र ‘चांगले’ कि ‘वाईट’ यांवर तुमचे यश अवलंबून नसते, तर त्या क्षेत्राकडे पहाण्याचा तुमचा दृष्टीकोन कसा आहे ? यावर ते अवलंबून असते. यशाचा मार्ग हा तक्रारींमधून नव्हे; तर दायित्व स्वीकारण्यातून, सातत्यपूर्ण प्रयत्नांतून आणि स्वतःच्या कामावर अढळ श्रद्धा ठेवण्यातून जातो.
संसर्गाने रोग होतात; तर संसर्गाने आरोग्य का नाही लाभणार ? ‘शांती’ स्वयंप्रकाश आहे. त्याच्या सान्निध्यात प्रकाशच लाभतो. त्यातून साक्षात्कार आणि आनंद यांचा स्वाद मिळतो.
संशोधकांच्या पथकाने सहभागींना त्यांच्या शौचालयाच्या सवयी, स्मार्टफोनचा वापर, आहार आणि शारीरिक हालचाली यांविषयी विचारले.
आतापर्यंत आपण ‘झोपेचे एर्गाेनॉमिक्स, म्हणजे झोपतांना शरिराची योग्य स्थिती, गादी, उशी, पलंग आणि झोपण्याच्या सवयी यांचा अभ्यास अन् वापर, ज्यामुळे शरिरावर ताण न येता आरामदायी, झोपण्याचे प्रकार’, यांविषयी जाणून घेतले. आज या लेखाचा पुढचा भाग येथे देत आहोत.
काही दिवसांपूर्वी चर्चेत आलेला बालरोगतज्ञ डॉ. शिवरंजनी संतोष यांचा ‘ओ.आर्.एस्.’, म्हणजेच ‘ओरल रि-हायड्रेशन सोल्युशन’ याविषयीचा लढा वाचला असेल. ज्यांना याविषयी ठाऊक नाही त्यांच्यासाठी थोडक्यात येथे देत आहे.
‘अर्गोनॉमिक्स’, तसेच दिनचर्या यांकडे दुर्लक्ष केल्यास कालांतराने फार मोठ्या संकटांना सामोरे जावे लागू शकते. ‘हे टाळण्यासाठी आपण काय काय करायला हवे ?’, ते आपण जाणून घेणार आहोत.
पूर्वी वयोवृद्ध वानप्रस्थाश्रम स्वीकारून देवाचे अधिकाधिक स्मरण करत असत. ती परंपरा चालू न राहिल्याने आताच्या वृद्धांचा अधिकाधिक वेळ अनावश्यक कृतींमध्ये वाया जात आहे. तंत्रज्ञानाने मनुष्याला लाभ न होता, त्याची हानीच अधिक झाली आहे, त्याचे हे उदाहरण !
‘आपण अनेकदा सकाळी उठल्यावर मान किंवा कंबर आखडल्याचा अनुभव घेतो. ‘झोप ही शरिराच्या पुनर्बलाची आणि मनाच्या विश्रांतीची एक अत्यावश्यक प्रक्रिया आहे’, असे आपण मानतो…