‘कॉर्पोरेट’ (व्यावसायिक) नव्हे, धर्मांतर आणि बलात्कार यांचे केंद्र !

‘टाटा कन्सल्टन्सी सर्व्हिसेस, मुंबईतील ‘स्टेट बँक ऑफ इंडिया’ची शाखा आणि आता पुण्यातील ‘विप्रो कंपनी’ यांमध्ये काम करणार्‍या महिलांवर बलात्कार आणि धर्मांतर यांविषयीच्या बातम्या वाचनात आल्या. अशी अजून किती आस्थापने असतील, ते निश्चितपणे सांगता येणार नाही. 

यत्र नार्यस्त पूज्यन्ते रमन्ते तत्र देवताः ।
यत्रैतास्तु न पूज्यन्ते सर्वास्तत्राफला: क्रिया : ॥ 

– मनुस्मृति, अध्याय ३, श्लोक ५५ आणि ५६

आशय : ‘जिथे स्त्रियांचा आदर आणि मान राखला जातो, तिथे देवता वास करतात. जिथे स्त्रियांचा आदर आणि मान राखला जात नाही, तिथे सत्कार्यसुद्धा निष्फळ ठरते, म्हणजेच सत्कार्याचा प्रभाव रहात नाही.’ हा भारतीय संस्कृतीचा सिद्धांत आहे. मुसलमान धर्माचे अनुयायी हिंदु संस्कृतीचे सिद्धांत, सभ्यता आणि शालीनता यांवर आक्रमण करत आहेत अन् हे सर्व आता सहनशीलतेच्या पलीकडे झाले आहे. एखाद्या आस्थापनेत घटना घडली, तर आपण समजू शकतो, तथापि असे अपप्रकार अनेक आस्थापनांमधून आढळून येत असतील, तर मोठे षड्यंत्र आहे, हे निश्चित !

१. सरकारने दुष्प्रवृत्तीच्या  विरोधात कठोर पाऊल उचलणे महत्त्वाचे !

मुळातच मुसलमान समाजावर कोणतेही संस्कार नाहीत. ‘सगळे धर्म सारखीच शिकवण देतात’, ही अंधश्रद्धा आहे. ‘परस्त्रियांचा मान राखला पाहिजे’, अशी शिकवण ख्रिस्ती आणि मुसलमान धर्मात दिली जात नाही. या समाजात स्त्री ही उपभोगाचे साधन आहे. त्यामुळे बलात्कार मुसलमान समाजासाठी सर्वसामान्य आहे. किंबहुना दिसेल त्या आणि आवडेल त्या महिलेचा उपभोग घेण्याचे पूर्ण स्वातंत्र्य मुसलमान समाजातील पुरुषांना जणू बहाल करण्यात आले आहे. म्हणूनच मुसलमान आणि हिंदु समाज एकत्र सुखाने नांदू शकणार नाही, हे वारंवार सिद्ध झाले आहे. त्यामुळे सरकारने आता या दुष्प्रवृत्तींच्या विरोधात कठोर पाऊल उचलणे आवश्यक आहे.

२. सरकारच्या नारीशक्ती धोरणाला दिलेले आव्हान !

सरकारी योजनांचा आणि सरकारच्या ध्येय धोरणांचा चक्काचूर करण्यासाठी मोठ्या प्रमाणात योजना आखल्या जात आहेत. त्याचाच हा एक भाग आहे, असे म्हटल्यास अवाजवी ठरणार नाही. ‘बेटी बचाओ, बेटी पढाओ’, हे सरकारचे नारीशक्तीविषयीचे धोरण आहे. ‘कॉर्पोरेट’ क्षेत्र सरकारच्या या धोरणाला चुड लावत आहे. ‘बेटी बचाओ’, याचा अर्थ केवळ मुलगी जन्माला आली म्हणून तिला ठार मारले जाते. तसे घडू नये म्हणून ‘तिचे संरक्षण करणे’, एवढ्या पुरतेच मर्यादित नाही. तिच्या जीवाच्या रक्षणामध्येच तिच्या शीलाचे रक्षण करणेही तेवढेच महत्त्वाचे आहे. मुलगी जिवंत राहिली; पण तिचे शील भ्रष्ट झाले असेल, तर तिच्या त्या जीवनाला काही अर्थ रहात नाही. तिच्या प्राणासह तिच्या शीलाच्या संरक्षणाचा भाग समाविष्ट आहे. हिंदु संस्कृतीतील शालीनतेलाच सुरुंग लावण्याचा हा प्रयत्न असून सरकारच्या ‘बेटी बचाओ आणि बेटी पढाओ’, या ध्येयाचा बोजवारा उडवण्याचा प्रयत्न आहे. कॉर्पोरेट क्षेत्रात स्त्रियांवर होणारा अन्याय आणि त्यांचे भ्रष्ट केले जाणारे शील, म्हणजे सरकारच्या नारीशक्ती धोरणाला दिलेले आव्हान आहे. म्हणूनच सरकारने या विरोधात कठोर पावले उचलणे देशातील नागरिकांना अपेक्षित आहे.

३. बलात्कार्‍यांना वाचवणे, हा स्वतंत्रतादेवीचा अवमान !

आज भारत स्वतंत्र आहे. या स्वातंत्र्याचे महत्त्व आणि स्वातंत्र्याचा नेमका अर्थ स्वातंत्र्यवीर सावरकर यांनी ‘जयोस्तुते’ या स्वतंत्रतेच्या स्तोत्रात विशद केला आहे. स्वातंत्र्याविषयी या गीतात सावरकर म्हणतात, ‘हे अधम रक्तरंजिते, सुजन पूजिते ।’ स्वातंत्र्य तेच की, जे अधमांच्या रक्ताने न्हालेले असून सुजनांची पूजा करणारे आहे. ‘देशात सातत्याने होणार्‍या बलात्काराच्या घटना लक्षात घेतल्या, तर देश खर्‍या अर्थाने स्वतंत्र आहे’, असे म्हणण्याचे धाडस होत नाही.

बलात्कारी नराधमांना वाचवण्यासाठी प्रयत्न करणारे निर्दोष कसे ठरतात ? अधमांना साहाय्य करणारा तेवढाच अधम असतो. त्यामुळे बलात्कारी आणि अपराधी यांचा पक्ष घेऊन त्यांना वाचवण्याचा प्रयत्न करणारे अधिवक्तेसुद्धा तेवढेच दोषी ठरतात. त्यामुळे या सर्वांना देहांत शासनापासून अन्य कोणतेही शासन देता येत नाही. असे जर शासन बलात्कार्‍यांना आणि त्यांना साहाय्य करणार्‍यांना दिले जात नसेल, तर सावरकर यांच्या ‘स्वतंत्रते’च्या स्तोत्रातील स्वातंत्र्याचा अर्थ सांगणारी ‘हे अधम रक्तरंजिते सुजन पुजिते ।’, याला आपल्या देशात महत्त्व नसून ‘स्वातंत्र्य म्हणजे हे सुजन रक्तरंजिते अधम पुजिते ।’, असा त्यात पालट करावा लागेल. असा पालट घडवणे, म्हणजे आपणच आपल्या स्वतंत्रतादेवीचा केलेला अपमान आहे, आपल्या नीतीमूल्यांना पायदळी तुडवणे आहे, आपल्या थोर सिद्धांतांचा गळा घोटणे आहे.

आज आपल्या देशातील स्त्रिया विविध क्षेत्रांमध्ये आघाडीवर आहेत. हे हिंदु समाजासाठी अभिमानाचे आहे. तथापि तिच्या शीलाचे रक्षण केले जाणार नसेल आणि ती पाशवी वृत्तीला फसणार असेल, तर तिचे स्वातंत्र्य धोक्यात आले आहे, याची ही नांदी आहे.

४. माता-भगिनींच्या शिलाचे रक्षण होत नसेल,  तर नागरिकांनी करावयाच्या उपाययोजना आता सर्वसामान्य जनतेला आपल्या माता-भगिनींच्या रक्षणासाठी कृतीशील होण्याची नितांत आवश्यकता आहे. 

अ. ज्या ज्या आस्थापनांमध्ये माता-भगिनींच्या शिलाचे रक्षण होत नसेल, तर ते आस्थापन वैध मार्गाने कायमचे बंद पाडावे. त्या आस्थापनाद्वारे उत्पादित केलेल्या वस्तूंवर वैध मार्गाने बहिष्कार टाकावा. अशा आस्थापनांच्या उत्पादनाची विक्री करणार्‍या दुकानांना टाळे ठोकावे, तसेच सरकारनेसुद्धा कठोर पावले उचलणे आणि माता-भगिनींच्या संपूर्ण संरक्षणासाठी योग्य ती व्यवस्था करावी, जेणेकरून देशातील स्त्रिया ताठ मानेने सर्वत्र संचार करतील.

आ. असे वातावरण देशात निर्माण करण्यासाठी सरकारी अधिकारी आणि आस्थापनामध्ये काम करणारे सज्जन यांनी उग्ररूप धारण करावे. अशा दुष्ट प्रवृत्तींना संघटित होऊन जोरदार विरोध करावा. सहिष्णुता याचा अर्थ स्वतःचा आत्मसन्मान आणि आपल्या अस्तित्वावर होणारे आक्रमण यांविषयी उदासीनता दाखवणे, असा होत नाही.

इ. कोणत्याही कार्यालयात मुसलमान स्त्रियांना नोकरी न देण्याचा निश्चय आस्थापनांनी करावा. जर आस्थापनांनी मुसलमान स्त्रियांना नोकरी दिली, तर त्या आस्थापनेत काम करणार्‍या हिंदूंनी त्याला विरोध करावा, तसेच ‘कोणत्याही आस्थापनेत एकाही मुसलमानाला नोकरीवर ठेवू नये’, असा आग्रह प्रत्येक आस्थापनेतील हिंदूंनी धरला पाहिजे.

ई. ‘सगळेच मुसलमान वाईट नसतात’, ही अंधश्रद्धा आहे. बलात्काराच्या घटना घडल्यावर मुसलमान समाजातील एकही व्यक्ती या घटनेला विरोध करण्यासाठी पुढे येत नाही अथवा त्याच आस्थापनेत काम करणार्‍या एकाही मुसलमान कर्मचार्‍याने त्याला का विरोध केला नाही ? त्यामुळे ‘आता हिंदूंचा मुसलमान समाजावर पूर्वीही विश्वास नव्हता, आताही नाही’, असे स्पष्टपणे बजावून उघडपणे या सर्व दुष्कृत्यांना विरोध करण्यासाठी पुढे सरसावणे, हाच एकमात्र पर्याय हिंदु समाजाला उपलब्ध आहे.

उ. कोणत्याही आस्थापनात आणि सरकारी कार्यालयात ‘मुसलमान स्त्री-पुरुषांना नोकरीसाठी आवेदन पत्र देता येणार नाही’, असा आस्थापनाच्या बाहेर मोठा फलक लावला जावा म्हणून आग्रह धरावा.

ऊ. मुसलमानांना अल्पसंख्यांक म्हणून सर्व प्रकारच्या सवलती दिल्या जातात. मुसलमान अल्पसंख्यांक आणि गरीब आहेत म्हणून त्यांना शिधापत्रकावर धान्यही फुकट दिले जाते. अशा प्रकारे हिंदूंच्या कष्टावर जगणारा हा मुसलमान समाज जर हिंदु स्त्रियांना भ्रष्ट करण्यासाठी धजावत असेल, तर त्यांना दिल्या जाणार्‍या सर्व सवलती बंद कराव्यात. मुसलमानांना झुकते माप दिले, याचा अर्थ ‘त्यांना हिंदु स्त्रियांवर अत्याचार करण्यासाठी अधिकृत परवाना दिला’, असा अर्थ होत नाही. ‘हिंदूंच्या पैशावर मुसलमानांना पोसता येणार नाही’, अशी कठोर भूमिका हिंदु समाजाला घेणे क्रमप्राप्त आहे.

‘आपण हिंदू जसे सहिष्णु आहोत, तसेच जयिष्णुसुद्धा आहोत’, हे सांगण्याचा काळ आता आला आहे. म्हणून मागे हटून चालणार नाही.

– श्री. दुर्गेश जयवंत परुळकर, हिंदुत्वनिष्ठ व्याख्याते, डोंबिवली.