वर्ष २०२५ च्या गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी साधकांना आलेल्या वैशिष्ट्यपूर्ण अनुभूती

कोल्हापूर येथील गुरुपौर्णिमेच्या सोहळ्यात साधकांना आलेल्या काही अनुभूती आपण ८ ऑक्टोबर या दिवशी पाहिल्या आज उर्वरित अनुभूती येथे दिल्या आहेत. 

याच्या आधीचा लेख वाचण्यासाठी पुढील लिंक वर क्लिक करा : https://sanatanprabhat.org/marathi/964882.html

१. सौ. रंजना पाटील, गडहिंग्लज

गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी ‘प्रत्यक्ष सच्चिदानंद गुरुदेवच सर्व सेवा करून घेत आहेत’, असे वाटणे : ‘गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी प्रार्थना आणि शरणागती वाढवल्यामुळे सर्व सेवा ठरवलेल्या वेळेपेक्षा आधीच पूर्ण होत होत्या. पाऊस येऊ नये आणि उपस्थिती वाढावी; म्हणून साधकांकडून सातत्याने प्रार्थना होत होत्या. त्यामुळे गुरुकृपा अनुभवता आली. शहर आणि ग्रामीण भागांतून उपस्थिती वाढली. त्या दिवशी पाऊस आला नाही. कार्यक्रमाच्या वेळी सर्व साधकांमध्ये संघटित भाव दिसून आला. ‘सर्व सेवा प्रत्यक्ष सच्चिदानंद गुरुदेवच करून घेत आहेत’, असेच सर्वांना वाटले. सर्व जण पुष्कळ आनंदी दिसत होते. अल्प कालावधीमध्ये प्रसार करूनही पुष्कळ छान प्रतिसाद मिळाला. गुरुचरणी कितीही कृतज्ञता व्यक्त केली, तरी ती अल्पच आहे.’

२. श्री. राजू पाटील, निपाणी, बेळगाव.

गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी प.पू. भक्तराज महाराज यांना सूक्ष्मातून क्षमायाचना करून ‘मी गांभीर्याने साधना करीन’, असे वचन दिल्यावर ‘ते स्फूर्ती देत आहेत’, असे जाणवणे :  ‘गुरुपौर्णिमेच्या दिवशी प.पू. भक्तराज महाराज (प.पू. बाबा) यांच्या छायाचित्राचे पूजन झाले. त्यानंतर दर्शन आणि प्रसाद घेण्यासाठी मी रांगेत उभा होतो. तेव्हा प.पू. बाबांच्या छायाचित्राकडे पहातांना ‘प.पू. बाबा माझ्याकडे गंभीर होऊन पहात असून ‘ते डोळ्यांतून काहीतरी सांगत आहेत’, असे मला जाणवले. त्यानंतर माझे ‘हरि ॐ तत्सत् ।’ आणि ‘प.पू. भक्तराज महाराज’, असे नामजप चालू झाले. तेव्हा ‘प.पू. बाबा मला प्रेमाने न्याहाळत आहेत’, असे मला जाणवले आणि माझा भाव जागृत झाला. मी सूक्ष्मातून प.पू. बाबांच्या चरणी क्षमायाचना केली आणि ‘मी गांभीर्याने साधना करीन’, असे त्यांना वचन दिले. तेव्हा ‘प.पू. बाबांच्या चेहर्‍यावरील भाव पालटले असून ते मला स्फूर्ती देत आहेत’, असे मला जाणवले. त्यानंतर मला हलकेपणा जाणवला.’

– सर्व सूत्रांचा दिनांक (१०.७.२०२५)               (समाप्त)

  • सूक्ष्म : व्यक्तीचे स्थूल म्हणजे प्रत्यक्ष दिसणारे अवयव नाक, कान, डोळे, जीभ आणि त्वचा ही पंचज्ञानेंद्रिये आहेत. ही पंचज्ञानेंद्रिये, मन आणि बुद्धी यांच्या पलीकडील म्हणजे ‘सूक्ष्म’. साधनेत प्रगती केलेल्या काही व्यक्तींना या ‘सूक्ष्म’ संवेदना जाणवतात. या ‘सूक्ष्मा’च्या ज्ञानाविषयी विविध धर्मग्रंथांत उल्लेख आहेत.
  • सूक्ष्मातील दिसणे, ऐकू येणे इत्यादी (पंच सूक्ष्मज्ञानेंद्रियांनी ज्ञानप्राप्ती होणे) : काही साधकांची अंतर्दृष्टी जागृत होते, म्हणजे त्यांना डोळ्यांना न दिसणारे दिसते, तर काही जणांना सूक्ष्मातील नाद किंवा शब्द ऐकू येतात.
  • येथे प्रसिद्ध करण्यात आलेल्या अनुभूती या ‘भाव तेथे देव’ या उक्तीनुसार साधकांच्या वैयक्तिक अनुभूती आहेत. त्या सरसकट सर्वांनाच येतील असे नाही. – संपादक