साधकाने सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांना आत्मनिवेदन केल्यावर त्यांनी साधकाला सूक्ष्मातून केलेले अनमोल मार्गदर्शन !

‘एकदा मी प.पू. गुरुदेवांना (सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांना) आत्मनिवेदन केले. तेव्हा प.पू. गुरुदेवांनी मला अंतर्मुख होता येण्यासाठी प्रयत्न करण्यासाठी मार्गदर्शन केले. ते मी गुरुचरणी अर्पण करत आहे.

मी : परम पूज्य, मला सर्व सुख-सुविधा असूनही मी नामस्मरण करण्यास अल्प पडतो.

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले : श्रीकृष्णाचा भक्त सुदामा याच्याकडे तर काहीच नव्हते, तरीही त्याने श्रीकृष्णाचे नामस्मरण करणे सोडले नाही; मात्र आपल्याकडे सर्वकाही असूनही आपण नामस्मरण आणि साधना मनापासून करत नाही.

मी : त्याची मनाला जाणीव आहे; पण प्रयत्न होत नाहीत.

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले : मनाला जाणीव होणे, हा एक टप्पा आहे आणि जाणीव होऊन कृतीच्या स्तरावर प्रयत्न करणे, म्हणजेच खरी साधना करायला आरंभ झाला आहे.

मी : ‘रामनाथी आश्रम, म्हणजे वैकुंठ आहे’, असा भाव ठेवतो; पण त्यानुसार माझ्याकडून प्रयत्न होत नाहीत.

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले : ‘रामनाथी आश्रम, म्हणजे ‘वैकुंठ’ असा तुमचा जरी भाव असला, तरीही ‘वैकुंठात आनंदी रहाता येण्यासाठी कुठे अल्प पडता ?’, याचे चिंतन करा.

मी : जीवनात काहीही नसले, तरीही चालेल; पण ‘गुरु असणे’ पुष्कळ महत्त्वाचे वाटते.

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले : गुरु जीवनात आले आहेत; पण गुरुप्राप्तीसाठी प्रयत्न होत नाहीत. यापेक्षा दुसरे दुःख नाही.

हे गुरुमाऊली, मनाला अंतर्मुख करण्यासाठी आपण मला जे मार्गदर्शन केले, त्यानुसार माझ्याकडून प्रयत्न होऊ देत’, अशी आपल्या चरणी प्रार्थना आहे.’

– श्री. विठ्ठल कदम, सनातन आश्रम, रामनाथी, गोवा. (११.३.२०२६)