‘पितरांसाठी ठेवलेले अन्न कावळ्यानंतर चिमणीने का ग्रहण केले ?’, या संदर्भात श्री. राम होनप यांना सूक्ष्मातून प्राप्त झालेले ज्ञान !

‘१२.९.२०२५ या दिवशी आम्ही हरवळे (गोवा) येथे महालय श्राद्धविधी केला. तेव्हा पितरांना अन्न ठेवण्यात आले. त्या वेळी प्रथम एका कावळ्याने त्यातील थोडे अन्न ग्रहण केले. त्यानंतर तेथे एक चिमणी येऊन तिने ते अन्न ग्रहण केले. पितरांना दिलेले अन्न चिमणीने ग्रहण करण्याच्या संदर्भात मला सूक्ष्मातून मिळालेले ज्ञान पुढे दिले आहे.

श्री. राम होनप

१. काही पितर त्यांच्यासाठी ठेवलेले अन्न

कावळ्याऐवजी चिमणीद्वारे ग्रहण करत असण्याचे कारण

अ. आईच्या गर्भात मृत्यू झालेल्या मुलीचा लिंगदेह.

आ. १ ते १२ वर्षांपर्यंत मृत्यू झालेल्या मुलीचा लिंगदेह.

इ. विवाहानंतर अल्प कालावधीत पतीचे निधन झाल्याने पुष्कळ दुःखी झालेल्या विधवा स्त्रीचा लिंगदेह.

असे पितर ‘पुढील गती मिळणे आणि त्यांच्या कुटुंबियांनी श्राद्धाच्या वेळी ठेवलेले अन्न प्राप्त करणे’, यांसाठी प्रथम ते कावळ्याच्या शरिरात प्रवेश करण्याचा प्रयत्न करतात; परंतु त्या पितरांच्या तुलनेत कावळ्याची शक्ती अधिक असल्यास त्यांना कावळ्याच्या शरिरात प्रवेश करता येत नाही.

त्यानंतर असे पितर चिमणीच्या शरिरात प्रवेश करतात; कारण चिमणीची शक्ती कावळ्याच्या तुलनेत अल्प असते. त्यामुळे काही पितर चिमणीद्वारे श्राद्धाच्या वेळी त्यांच्यासाठी ठेवलेले अन्न ग्रहण करून तृप्त होतात. त्यानंतर त्या पितरांना पुढील गती मिळण्यास साहाय्य होते.’

– श्री. राम होनप (सूक्ष्मातून प्राप्त झालेले ज्ञान), सनातन आश्रम, रामनाथी, गोवा. (ज्ञान मिळण्याचा दिनांक, वेळ आणि एकूण कालावधी : १९.९.२०२५, सकाळी १०.३०, ५ सेकंद)

  • सूक्ष्म : व्यक्तीचे स्थूल म्हणजे प्रत्यक्ष दिसणारे अवयव नाक, कान, डोळे, जीभ आणि त्वचा ही पंचज्ञानेंद्रिये आहेत. ही पंचज्ञानेंद्रिये, मन आणि बुद्धी यांच्या पलीकडील म्हणजे ‘सूक्ष्म’. साधनेत प्रगती केलेल्या काही व्यक्तींना या ‘सूक्ष्म’ संवेदना जाणवतात. या ‘सूक्ष्मा’च्या ज्ञानाविषयी विविध धर्मग्रंथांत उल्लेख आहेत.
  • सूक्ष्म-ज्ञानाविषयीचा प्रयोग : काही साधक सूक्ष्मातील कळण्याच्या क्षमतेचा अभ्यास म्हणून ‘एखाद्या वस्तूविषयी मन आणि बुद्धी यांच्या पलीकडे काय जाणवते’, याची चाचणी करतात. याला ‘सूक्ष्म-ज्ञानाविषयीचा प्रयोग’ म्हणतात.
  • येथे प्रसिद्ध करण्यात आलेल्या अनुभूती या ‘भाव तेथे देव’ या उक्तीनुसार साधकांच्या वैयक्तिक अनुभूती आहेत. त्या सरसकट सर्वांनाच येतील असे नाही. – संपादक