
‘जगाकडे नामरूपात्मक दृष्टीने बघणे आणि त्याला कारणीभूत असणारे स्वयं-प्रकाशमान अधिष्ठान विसरणे, म्हणजेच ‘अविवेक’. या वृत्तीमध्ये मोडणारे सर्व कार्यकारण भावज्ञान-विरहित भासणे होय. हे शक्य नसल्यामुळे सर्व नामरूपात्मक कार्यजात केवळ अधिष्ठानात्मक आहे. या दृष्टीने नामरूपाचा भिन्नभाव मनात न आणता आणि नामरूपात्मक भावनेनेच जे संस्कार उद्दिपित होतात, त्यांना आश्रय न देता निर्विकार अधिष्ठानरूप स्वयंप्रकाशित ज्ञानच ग्रहण करणे, म्हणजे ‘विवेक’ होय.’
– प.प. भगवान श्रीधरस्वामी
(संदर्भ : मासिक, ‘श्रीधर-संदेश’, मार्च १९९८)
हे ब्राह्मणद्वेष्ट्यांचे पाप आहे !
इतरांचा विचार करणारे आणि सेवाभावी वृत्ती असलेले रामनाथी (गोवा) येथील सनातनच्या आश्रमातील श्री. प्रताप वंका !
साधक नामजप करत असतांना त्याला भगवान शिवाच्या अस्तित्वाची आलेली अनुभूती
मुलांवर साधनेचे संस्कार करणारे आणि शेवटपर्यंत देवाच्या अनुसंधानात असणारे बेळगाव येथील ६१ टक्के आध्यात्मिक पातळीचे कै. रामू गणपति मिसाळ (वय ६६ वर्षे) !
साधकांनो, येणार्या आपत्काळाला सामोरे जाण्यासाठी श्रद्धेच्या बळावर साधनेतील अडथळ्यांवर मात करा !
साधकांनो, शारीरिक स्थिती मनापासून स्वीकारा आणि शरणागती वाढवून आनंद मिळवा !