‘शरणागतभाव’ येण्यासाठी प्रक्रिया राबवतांना शिकायला मिळालेली सूत्रे

१. साधकाला शरण जाण्यासाठी वय किंवा परिस्थिती याचे बंधन नसते.

२. ज्ञान, धर्म, कर्म किंवा साधन हे सर्व अल्प असले, तरी चालेल; पण श्रद्धा असली की, भगवंत शरणागतीचे दार उघडतो.

३. जो साधक ‘मी आणि माझे’, ही भावना त्यागतो, त्याला शरणागतीची पहिली पायरी प्राप्त होते.

४. साधक जेवढा अंतर्मुख, तेवढा तो शरणागतीस लवकर पात्र होतो.

५. साधकाचा ‘अहंकार’ जितक्या वेळा हरतो, तितक्या वेळा तो गुरुचरणांच्या अधिकाधिक जवळ जातो. ईश्वरास अहंकाराचे दान करून शरणागती पत्करली की, ईश्वराचे विराटपण अनुभवास येते.

६. शरणागत साधकातील स्वभावदोष आणि अहं यांच्या निर्मूलनाचे दायित्व भगवंत (गुरु) स्वीकारतो. ‘शरणागती’ ही चित्त शुद्ध आणि विशाल करणारी कृती आहे.

७. शरणागत साधकास जगण्याचा कंटाळा येत नाही किंवा मरणाची भीतीही वाटत नाही.

८. शरणागती म्हणजे आपला जीव भगवंतात किंवा गुरुचरणांत विरघळवणे.

– (पू.) शिवाजी वटकर (वय ७६ वर्षे), सनातन आश्रम, देवद, पनवेल. (७.२.२०२३)