सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांच्या ‘मनःशक्ती’ आणि ‘आत्मशक्ती’ या विषयांवरील लिखाणाचे अध्यात्मशास्त्रीय विश्लेषण !

सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले

१. सच्चिदानंद परब्रह्म डॉ. आठवले यांचे लिखाण

१ अ. मनःशक्ती आणि आत्मशक्ती यांतील भेद

श्री. राम होनप

१ अ. मनःशक्ती : ‘एखादी व्यक्ती आजारी असली आणि तिला एखादी चांगली बातमी समजली, तर तिचा उत्साह वाढून तिला शक्ती आल्याचे जाणवते. सर्वसाधारण व्यक्तीलाही चांगली बातमी समजली, तर हुरूप येतो. दोघांच्याही संदर्भात हे मनःशक्ती वाढल्यामुळे होते.

१ आ. आत्मशक्ती : आत्मशक्ती असलेल्याला चांगली किंवा वाईट बातमी समजली, तरी त्याच्या उत्साहात फरक पडत नाही. त्याचा उत्साह नेहमीसारखाच असतो आणि तो सर्वसाधारण व्यक्तीपेक्षा पुष्कळ जास्त असतो.’

(माघ शु. ११, कलियुग वर्ष ५१११ (२६.१.२०१०))

२. वरील विषयाचे अध्यात्मशास्त्रीय विश्लेषण

२ अ. मनःशक्ती आणि आत्मशक्ती यांतील भेद !

(वाचण्यासाठी चित्रावर क्लिक करा)

– श्री. राम होनप (सूक्ष्मातील ज्ञानप्राप्तकर्ता साधक), सनातन आश्रम, रामनाथी, गोवा. (ज्ञान मिळण्याचा दिनांक : ४.३.२०२६, वेळ : सकाळी ६.५० कालावधी : १० सेकंद)

  • सूक्ष्म : व्यक्तीचे स्थूल म्हणजे प्रत्यक्ष दिसणारे अवयव नाक, कान, डोळे, जीभ आणि त्वचा ही पंचज्ञानेंद्रिये आहेत. ही पंचज्ञानेंद्रिये, मन आणि बुद्धी यांच्या पलीकडील म्हणजे ‘सूक्ष्म’. साधनेत प्रगती केलेल्या काही व्यक्तींना या ‘सूक्ष्म’ संवेदना जाणवतात. या ‘सूक्ष्मा’च्या ज्ञानाविषयी विविध धर्मग्रंथांत उल्लेख आहेत.
  • सूक्ष्मातील दिसणे, ऐकू येणे इत्यादी (पंच सूक्ष्मज्ञानेंद्रियांनी ज्ञानप्राप्ती होणे) : काही साधकांची अंतर्दृष्टी जागृत होते, म्हणजे त्यांना डोळ्यांना न दिसणारे दिसते, तर काही जणांना सूक्ष्मातील नाद किंवा शब्द ऐकू येतात.
  • सूक्ष्म-जगत् : जे स्थूल पंचज्ञानेंद्रियांना (नाक, जीभ, डोळे, त्वचा आणि कान यांना) कळत नाही; परंतु ज्याच्या अस्तित्वाचे ज्ञान साधना करणार्‍याला होते, त्याला ‘सूक्ष्म-जगत्’ असे संबोधतात.
  • सूक्ष्म-परीक्षण : एखाद्या घटनेविषयी किंवा प्रक्रियेविषयी चित्ताला (अंतर्मनाला) जे जाणवते, त्याला ‘सूक्ष्म-परीक्षण’ म्हणतात.