‘ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ದೇವರ ನಡುವಿನ ತುಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರ ವಿಚಾರ’ದ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕಲಿಯಬೇಕಾದ ಬೋಧನೆ ಅಂದರೆ ‘ಜೀವನವನ್ನು ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಲು ಕಠಿಣ ಸಾಧನೆ ಮಾಡದೇ ಪರ್ಯಾಯವಿಲ್ಲ !

ದೇವರು ಬೇಸರ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ ಇವೆರಡರ ಆಚೆಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ‘ಮಾನವನಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ’, ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ದೇವರಕೋಣೆ

ದೇವರಮಂಟಪವು ನೆಲದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರಬೇಕು; ಆದರೆ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕುಳಿತು ಮಾಡುವಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಬೇಕು, ಮನೆಯ ದೇವರಕೋಣೆಗೆ ಕಳಸ ಇರಬಾರದು. ಪೂಜೆ ಮಾಡುವಾಗ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವವನ ಮುಖವು ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಇರಬೇಕು.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿನ ಭಗವಾನ ಪರಶುರಾಮನ ಅಂಶಾವತಾರವಾಗಿರುವ ಪೂ. ಭಾರ್ಗವರಾಮ ಪ್ರಭು (ಸನಾತನದ ಮೊದಲನೇ ಬಾಲಸಂತರು, ವಯಸ್ಸು ೯ ವರ್ಷ) ಇವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು !

ಪೂ. ಭಾರ್ಗವರಾಮ ಇವರ ಕಾರ್ಯವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮ ಅಲ್ಪಬುದ್ದಿಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಲೀಲೆಯು ಮೂರು ಮೋಕ್ಷಗುರುಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಮನೆಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಆಶ್ರಮಸೇವೆಯೆಂದು ಮಾಡುವ ಮತ್ತು ಗುರುದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಶ್ರದ್ಧೆ ಇರುವ ಮಂಗಳೂರಿನ ಶೇ. ೫೧ ರಷ್ಟು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟವಿರುವ ಕು. ಮೋಕ್ಷಾ ವಿಜಯೇಂದ್ರ ಕುಡ್ವ (ವಯಸ್ಸು ೧೫ ವರ್ಷ) !

೨೦೨೨ ರಲ್ಲಿ ಮೋಕ್ಷಳ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಕೇಕ್ ತಂದಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಮೋಕ್ಷಳಿಗೆ ‘ಅನ್ನಬ್ರಹ್ಮ’ನ ಮೇಲೆ ಚಾಕು ಬಳಸಿ ಕೇಕ್ ಕತ್ತರಿಸುವುದು ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳು ತುಂಬಾ ಅಳತೊಡಗಿದಳು.

ಭಟ್ಕಳ ತಾಲೂಕಿನ ಒಂದು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ; ಮುರುಡೇಶ್ವರ

ಮುರುಡೇಶ್ವರ ಇದು ಭಟ್ಕಳ ತಾಲೂಕಿನ ಒಂದು ಪುಣ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ. ಮುರುಡೇಶ್ವರದಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಲಿಂಗವಿದ್ದು, ಜೊತೆಗೆ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿಯೆ ೨ ನೇ ಎತ್ತರದ ಶಿವನ ಪ್ರತಿಮೆ ಇದೆ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿಯೇ ಅತಿ ಎತ್ತರವಾದ ರಾಜಗೋಪುರವೂ ಇದೆ.

ಧರ್ಮಶಿಕ್ಷಣ : ‘ಆಭರಣ’ ಶಬ್ದದ ಉತ್ಪತ್ತಿ-ಅರ್ಥ

ಆಭರಣವೆಂದರೆ ಆಭೂಷಣ. ‘ಆಭೂಷಣ ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ‘ಆಭರಣ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ‘ಭೃ (ಭರ್) ಎಂಬ ಧಾತುವಿನಿಂದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥವು ‘ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದು, ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅಥವಾ ಏರಿಸುವುದು ಎಂದಾಗಿದೆ.

ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಕಮಲವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವುದರ ಕಾರಣವೇನು !

ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಧನೆಯು ಮೂಲಾಧಾರ ಚಕ್ರದಿಂದ ಆರಂಭ ಆಗುತ್ತದೆ. ‘ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆ’ಯಿಂದ ಅವರ ಕುಂಡಲಿನಿಯು ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಗತಿಯು ಸುಷುಮ್ನಾ ನಾಡಿಯ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರ ವಿವಿಧ ಕೃತಿಗಳಿಂದ ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಸ್ಪಂದನಗಳ ಅಧ್ಯಯನ

ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರ ಈ ಕೃತಿಯು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಸತ್ವಗುಣಿ ಆಗಿತ್ತು. ಯಾರಿಗೆ ನಾವು ಆರತಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆಯೋ, ಅವರ ಬಳಿ ಈಶ್ವರೀಯ ತತ್ತ್ವವು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇದರಿಂದ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.