ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ‘ಸುರಾಜ್ಯ ಅಭಿಯಾನ’ದ ಸಂಯೋಜಕರಾದ ಡಾ. ಅಂಜೇಶ್ ಕಣಂಗಲೇಕರ್ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದರು. ಇದೇ ವೇಳೆ ಡಾ. ಅಲೋಕ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರಿಗೆ ‘ಸುರಾಜ್ಯ ಅಭಿಯಾನ’ವು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜ ಹಿತೈಷಿ ಕಾರ್ಯಗಳ ಕುರಿತು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು.
ಬರುವ ಶತಮಾನವು ಹಿಂದೂಗಳದ್ದಾಗಿರಲಿದೆ. ಈ ಮೊದಲು ರಷ್ಯಾದ್ದಾಗಿತ್ತು, ಈಗ ಅಮೇರಿಕಾದ್ದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ಅದು ಮುಗಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಶತಮಾನದ ಪರಿವರ್ತನೆಯು ೩೦ ರಿಂದ ೪೦ ನೇ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅದರಂತೆ ಈಗ ಬರುವ ಶತಮಾನವು ಹಿಂದೂಗಳದ್ದು, ಭಾರತದ್ದಾಗಿರಲಿದೆ. ಅಂತಹ ಚಿತ್ರಣವೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ.
ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಚೋದನೆಯಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಕಳೆದ 78 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಿಂದೂಗಳ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ನೋವಿನ ಹೊರಹಾಕುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯನ್ನು ಬೋಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಕಿರುಚಾಡುವ ಕಪಟ ಜಾತ್ಯತೀತವಾದಿಗಳು, ಶಾಲೆಗಳ ಇಸ್ಲಾಮೀಕರಣವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ!
ಕೇವಲ ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಪತ್ರ ನೀಡಿದ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿಯಿತು ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ, ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿಯು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಏಕೆ ನೀಡಿದರು? ಇದರ ಹಿಂದಿನ ಅವರ ಉದ್ದೇಶವೇನು? ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ತನಿಖೆ ನಡೆಸಬೇಕು!
ಉಜ್ಜಯಿನಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ತರಾನಾ ನಗರದಲ್ಲಿ ಜನವರಿ 22–23ರಂದು ಹಿಂಸಾಚಾರ ನಡೆದಿದೆ. ಪ್ರಚಾರಕರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಬಳಿಕ ಕಲ್ಲು ತೂರಾಟ, ಬಸ್ಸುಗಳ ಧ್ವಂಸ ಮತ್ತು ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆದವು. ಪೊಲೀಸರು ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ತಂದರೂ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.
ದೀಪು ಚಂದ್ರ ದಾಸ್ ಹತ್ಯೆ ಖಂಡಿಸಿ ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಿ ರಾಯಭಾರಿ ಕಚೇರಿಯ ಮುಂದೆ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪೊಲೀಸರ ಲಾಠಿ ಚಾರ್ಜ್ಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಸೇರಿ ಹಲವರು ಗುರಿಯಾದರು.
ಹಿಂದೂಗಳು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆಸಿರುವುದು ಶ್ಲಾಘನೀಯ; ಆದರೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಬಾರದು. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗುವವರೆಗೆ ಈ ಆಕ್ರೋಶವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು!
ಈ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರ ಮತ್ತು ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯದ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಚಾರಣೆ ಹಾಗೂ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಇಲ್ಲಿ ಜಿಹಾದಿ ಮಾನಸಿಕತೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ಎಂಬುದನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಬೇಕು!
ಹವಾಬಾಗ ಚರ್ಚ್ ನಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೨೦ ರಂದು ಔತಣಕೂಟದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತಾಂತರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ವಿವಾದ ಉಂಟಾಯಿತು.