ಪ್ರಸ್ತುತ ಮಾನವರ ಸಾತ್ತ್ವಿಕತೆಯ ಪ್ರಮಾಣವು ಅತ್ಯಲ್ಪ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ನಡೆಸುವ ಕ್ಷಮತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಈಶ್ವರನು ಉಚ್ಚಲೋಕದಿಂದ ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ದೈವಿ ಬಾಲಕರನ್ನು ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯಲು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.
‘ಸ್ನಾನಗೃಹದ ಹಾಸುಗಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ನೀರು/ಸಾಬೂನಿನ ನೀರು ಬಿದ್ದಿಲ್ಲವಲ್ಲ ?’ ಎಂದು ಖಚಿತಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ‘ಸ್ನಾನಗೃಹದಲ್ಲಿ ಕಾಲುಜಾರಿ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಬೀಳಬಾರದು’, ಎಂದು ಪ.ಪೂ. ಡಾಕ್ಟರರು ಪ್ರತಿದಿನ ಈ ರೀತಿ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸೌ. ಶಾರದಾ ಯೋಗಿಶರವರು ನಿಜವಾದ ಆನಂದ ಭಗವಂತನ ನಾಮಜಪದಲ್ಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಲೌಕಿಕ ಪ್ರಗತಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಕುಲದೇವತೆಯ ನಾಮಜಪ ಮಾಡಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ, ಭಗವಂತನ ಕೃಪೆಯಾಗಿ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸತ್ಸಂಗ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಸಿಗಬೇಕೆಂದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವಾಗಬೇಕು, ಎಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ ಮಳೆ-ಗಾಳಿಯನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಾರೋಗ್ಯವಿದ್ದರೂ ಪ.ಪೂ. ಬಾಬಾ ಅನೇಕ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಾಮಜಪಾದಿ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಅಡಚಣೆಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ, ಎಂಬುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅಡಚಣೆಗಳಿಗೆ ನಾಮಜಪಾದಿ ಉಪಾಯಗಳ ಮಹತ್ವವು ಅಸಾಧಾರಣವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ.
‘ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಜನ್ಮ, ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಭೋಗ ಪ್ರಾಪ್ತಿ ಈ ಮೂರೂ ವಿಷಯಗಳು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿಯ ಆಚೆಗಿನದ್ದಾಗಿದೆ’.
ನೌಕರಿಯ ಸಮಯದ ನಿಯೋಜನೆ ಮಾಡುವುದು, ಎಷ್ಟು ಗಂಟೆಗೆ ಹೊರಡುವುದು, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಏನು ಮಾಡುವುದು ?, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ವ್ಯಷ್ಟಿ ಮಾಡಬಹುದು, ಸೇವೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಎಂದು ವಿಚಾರ ಮಾಡಿ ಅದರ ನಿಯೋಜನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಉತ್ತಮ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಪ.ಪೂ. ಬಾಳಾಜಿ ಆಠವಲೆಯವರು ಮತ್ತು ಪೂ. (ಸೌ.) ನಲಿನಿ ಆಠವಲೆ ಇವರು ರಜೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪರವೂರುಗಳಿಗೆ ಸುತ್ತಾಡಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪರಾತ್ಪರ ಗುರು ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದ ನಿರಂತರ ಕೃತಜ್ಞತಾಭಾವವಿತು!
ದೈನಿಕ ‘ಸನಾತನ ಪ್ರಭಾತ’ಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಾಧಕರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಾಧಕರು ಈ ಸೂಕ್ಷ್ಮದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಯೋಗವನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅಂದಾಜು ಹಿಡಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ (ಊಹಿಸುವುದು) (Hypothesis). ಇದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಘಟನೆಯ ಕಾರಣವನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ.