ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಿರುಗಾಳಿ ಸಹಿತ ಸುರಿದ ಭಾರೀ ಮಳೆಯು ಜಿಟಿಜಿಟಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿದೆ. ಉನ್ನಾವ ಮತ್ತು ಗಾಜೀಪುರದಲ್ಲಿ ಸಿಡಿಲು ಬಡಿದು ಇಬ್ಬರು ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ್ದರೆ, ಕಾಸಗಂಜ್ನಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿ ಕುಸಿದು ಪತಿ, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಗಳು ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಕನಿಷ್ಠ ೨ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಳೆಯದು ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾದ ಈ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತಾಮ್ರದ ಲೋಹದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ಪುರಾತತ್ವ ಇಲಾಖೆಯು ಆ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಕೋಣೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿತ್ತು.
ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಫಹೀಮ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಅಗವಾನ್ಪುರದ ಮದರಸಾವೊಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಫಹೀಮ್ನ ಸೋದರಮಾವ ಹಾಫಿಜ್ ಮಂಜೂರ್ ಅಲ್ಲಿ ಮೌಲ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಆತ ಫಹೀಮ್ ಜೊತೆಗೆ ಆಕೆಯ ನಿಕಾಹ್ (ವಿವಾಹ) ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಈ ಆರೋಪದ ಕುರಿತು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ದೋಷಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದೂ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಒತ್ತಾಯಿಸಿದೆ. ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕ ಅಖಿಲೇಶ ಯಾದವ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಕೆಲವು ನಾಯಕರು ಈ ಆರೋಪವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದರು.
ಅತಿಕ್ರಮಣವಾಗುವವರೆಗೆ ಆಡಳಿತ ಮಂಡಳಿ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು? ಮತ್ತು ಅತಿಕ್ರಮಣವನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಲು ಗ್ರಾಮಸ್ಥರೇ ಏಕೆ ದೂರು ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ? ಅತಿಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದವರು ಹಾಗೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾದ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವಿರುದ್ಧವೂ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಿ!
ಹಿಂದೂಗಳ ದೇಶದಲ್ಲಿ, ಅದೂ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥ್ ಅವರ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಘಟನೆಗಳು ನಡೆಯುವುದು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರರಾದ ಆಡಳಿತಾಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸರ ವಿರುದ್ಧ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ದೇಶಾದ್ಯಂತದ ಹಿಂದೂಗಳು ಧ್ವನಿ ಎತ್ತಬೇಕು!
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುವ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ‘ಯಾವ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ತಲಾಖ್ ಅನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅದರ ಮೇಲೆಯೇ ನಿಷೇಧ ಹೇರಿ’ ಎಂದು ಎಂದಿಗೂ ಒತ್ತಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಮಹಿಳಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ಆಯೋಗ ಕೇವಲ ಅವರ ನಾಟಕ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕೆ?
ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವವರು ಅಪರಾಧದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಾಗಿದ್ದಾರೆ! ಇಂತಹ ಕಾಮಾಂಧರನ್ನು ಷರಿಯತ್ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಗುಂಡಿ ತೋಡಿ, ಸೊಂಟದವರೆಗೆ ಹೂತು, ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಷರಿಯತ್ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಎಂದಿಗೂ ಯಾಕೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ?
ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇಂತಹ ಅನ್ಯಾಯ ಸಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸತ್ಸಂಪ್ರದಾಯ/ವಿಚಾರಧಾರೆಯ ವಿರುದ್ಧವೂ ಶಾಶ್ವತ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದು ಸಮಾಜದ ಭಾವನೆಯಾಗಿದೆ!
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗವೂ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆ, ವಿಭಜನೆ ಅಥವಾ ಅಸಮತೋಲನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಉದಯವನ್ನು ಕಂಡಿದೆ. ಸಮಾಜವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗಿ ಮತ್ತು ಜಾಗೃತವಾಗಿದ್ದರೆ, ಯಾವುದೇ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಕ್ರಮವು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಅವಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.