ಹೇ ಈಶ್ವರಾ (ಪಾಂಡುರಂಗಾ), ನನ್ನ ಮೋಕ್ಷ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯ ವ್ರತವನ್ನು ಯಾವನು ಮುಂದೆ ನಡೆಸುವವನಿದ್ದಾನೆಯೋ, ಅವನಿಗೆ ನೀನು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಬರಲು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸು. ಹೇ ಭಗವಂತಾ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆಮಾಡು ಮತ್ತು ಯಾವನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ (ಮೋಕ್ಷವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ) ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಾನೆಯೋ, ಯಾವನ ಕೀರ್ತಿಯು ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹರಡುವುದಿದೆಯೋ, ಅಂತಹ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.

ಗುರುಪೂರ್ಣಿಮೆಯೆಂದರೆ ಚೈತನ್ಯರೂಪಿ ಮೂಲತತ್ತ್ವದ ಪೂಜೆ ಯಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಅದೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಲ್ಲ ಜಡ-ಚೇತನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು ನಾವು ಅದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅದರ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕನುಸಾರ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹೆಸರನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಆದಿಶಕ್ತಿ ಗುರುತತ್ತ್ವದ ಸ್ವರೂಪವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಒಂದೇ ಆಗಿದೆ.

‘ಪರಾತ್ಪರ ಗುರು ಡಾ. ಆಠವಲೆಯವರಿಗೆ ಸ್ಥೂಲ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಹೀಗೆ ಎರಡೂ ರೀತಿಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ಥೂಲದಲ್ಲಿನ ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕ-ಪುಟ್ಟ ವಿಷಯಗಳ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಧ್ವನಿಚಿತ್ರೀಕರಣದಲ್ಲಿನ ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಷಯಗಳು, ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿ ಕೃತಿಗಳ ಹಿಂದಿನ ಶಾಸ್ತ್ರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾಸೆಯಿರುತ್ತದೆ.

ಪರಾತ್ಪರ ಗುರು ಡಾಕ್ಟರರು ಈ ಭಗವಂತನವರೆಗೆ ತಲುಪಿರುವರು, ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅವನ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರು ಸಮಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಇರುವ ಜಿಜ್ಞಾಸೆ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಲಭಿಸುವ ಜ್ಞಾನ ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಇತರ ಜೀವಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾಯೆಯ ಪರದೆಯನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿರುವರು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಇಂತಹ ಜೀವಗಳಿಗೂ ಭಗವಂತನವರೆಗೆ ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು.

‘ಸಾಧಕರ ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಸೇವಾಕೇಂದ್ರದ ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ಲಾಭವಾಗಬೇಕೆಂದು’, ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಲ ಓರ್ವ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸೇವೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಹಳೆಯ ಕೀಲಿಕೈಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ ಡಬ್ಬವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕೀಲಿಕೈಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದರು.