ನಾವು ಪೇಟೆಯಿಂದ ತರುವ ಸಕ್ಕರೆಯು ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಕ್ಕರೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಕಬ್ಬಿನ ರಸಕ್ಕೆ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ‘ಸಲ್ಫರ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್, ‘ಫಾಸ್ಫೋರಿಕ್ ಆಸಿಡ್, ‘ಕ್ಯಾಲ್ಶಿಯಮ್ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್ ಮತ್ತು ‘ಆಕ್ಟಿವೇಟೆಡ್ ಕಾರ್ಬನ್ ಈ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಇತರ ಘಟಕದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ‘ಸುಕ್ರೋಸ್ ಹೆಸರಿನ ಸಕ್ಕರೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಣ್ಣುಗಳೆದುರು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲಿನ ಆವರಣ ಇರುವುದು ಗೊತ್ತಾದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಆವರಣವನ್ನು ತೆಗೆಯುವುದು ಆವಶ್ಯಕವಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕೈಗಳಿಂದ ಗಾಳಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮೇಲಿನ ಆವರಣವನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸಬೇಕು. ‘ತೊಂದರೆದಾಯಕ ಶಕ್ತಿಯ ಆವರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ದೂರ ಮಾಡಬೇಕು ?’, ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸನಾತನದ ಮೇಲ್ಕಾಣಿಸಿದ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ಅಧ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವು ಕೇವಲ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿರದೇ ಮಹಾಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ. ‘ನಾವು ಎಷ್ಟು ದಿನ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ?’, ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ (ಮುದುಕರಾದ ಮೇಲೆ) ಮಾಡೋಣ’, ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಪೂಜೆಯ ಪೂರ್ವಸಿದ್ಧತೆಯಿಂದ ಪೂಜಕನು ಪೂಜೆಯಿಂದ ಪ್ರಕ್ಷೇಪಿಸುವ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪೂಜೆಯ ಮೊದಲು ಪೂಜಾಸ್ಥಳದ ಶುದ್ಧಿ ಏಕೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಪೂಜಕನು ಮಣೆಯ ಆಸನ ಏಕೆ ಬಳಸಬೇಕು, ನಿರ್ಮಾಲ್ಯವನ್ನು ಹೆಬ್ಬೆರಳು ಮತ್ತು ಅನಾಮಿಕಾದಿಂದ ಏಕೆ ತೆಗೆಯಬೇಕು ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ಪೂ. ಮಾಮಾನವರೊಂದಿಗೆ ಸೇವೆಯನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹವು ಜಾಗೃತವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರಲ್ಲಿನ ಸೇವೆಯ ತಳಮಳ, ಆನಂದ ಭಾವ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಮಾಡುವುದು, ಸಮಯಮಿತಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಈ ರೀತಿ ಅನೇಕ (ಹಲವಾರು) ಗುಣಗಳು ಕಲಿಯಲು ಸಿಗುತ್ತವೆ.
‘ಚಿತ್ರಕಾರನು ನಿಸರ್ಗದ ಎಷ್ಟೇ ಸುಂದರವಾದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿದರೂ, ಆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ನಯನಮನೋಹರ ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಜೀವಂತಿಕೆಯು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ‘ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು, ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
‘ಸಾಧಕರಿಂದ ಯಾವುದೊಂದು ತಪ್ಪು ಘಟಿಸಿದರೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗುರುಗಳು ಆ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಏನೂ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಸಾಕ್ಷಿಭಾವದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಗುರುಗಳಿಗಾಗಿ ಸತತವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾಗಿರುವ ಭಗವಂತನು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ವಿಧಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸದ್ಯ ಮನುಷ್ಯನು ‘ವಾಟ್ಸ್ಆಪ್’, ‘ಫೇಸ್ಬುಕ್’, ‘ಟ್ವಿಟರ್’, ‘ಟೆಲಿಗ್ರಾಮ್’, ‘ಇನ್ಸ್ಟಾಗ್ರಾಮ್’ ಮುಂತಾದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಗುಲಾಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇವುಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ಅನಾವಶ್ಯಕ ಮತ್ತು ನಿರರ್ಥಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಓದುವುದರಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅವನಿಗೆ ಲಸಿಕೆ ಚುಚ್ಚುವಾಗ ಅಥವಾ ಅವನಿಗೆ ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ಅವನು ಬಹಳ ಅಳುವುದಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಅವನಿಗೆ ಎರಡೂ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲೆ ‘ಇಂಜೆಕ್ಷನ್ ನೀಡಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವನಿಗೆ ನಡೆಯಲು ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಶಾಂತನಾಗಿದ್ದನು.
ನಾವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಯಂಸೂಚನೆಯ ಸತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ‘ಸ್ವಯಂಸೂಚನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಗುತ್ತಿದೆಯೇ ?’, ಎಂಬುದರ ನಿರೀಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ೮ ದಿನಗಳ ನಂತರ ನಮಗೆ ಎರಡನೆಯ ಸ್ವಭಾವ ದೋಷಕ್ಕೆ ಸ್ವಯಂಸೂಚನೆಯ ಸತ್ರಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಈ ರೀತಿ ಧ್ಯೇಯವನ್ನಿಟ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.