ಸಾಧಕರು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಮತ್ತು ಸರಳತೆಯ (ಸಿಂಪಲ್) ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಹೊರಗಿನ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ‘ಜೀನ್ಸ್, ಟಿ-ಶರ್ಟ್; ‘ಲೋ ವೆಸ್ಟ್ (ಸೊಂಟದ ಕೆಳಗೆ ಬರುವ), ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿದ, ಬಣ್ಣಹೋದ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಬೇಕೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

ಕಮಲಕ್ಕ ತುಂಬಾ ಪ್ರೇಮಮಯೀ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮವರು ಮತ್ತು ಪರರು ಎನ್ನುವ ಭೇದಭಾವ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಈ ಗುಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ಅವರು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾದವರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಆಧಾರವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪದಾರ್ಥವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಅದರಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು, ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಸ್ಥಳ (ಉದಾ. ಬಿಸ್ಕೇಟ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಬೇಕರಿ), ಅಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣ, ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಪದಾರ್ಥಗಳ ಸಾತ್ತ್ವಿಕತೆಯು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ.

‘ಪರಾತ್ಪರ ಗುರು ಡಾಕ್ಟರರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅದೆಷ್ಟು ಸಾಧಕರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗಾಗಿರಬಹುದು’, ಎಂಬುದರ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಾಧಕರಿಗೆ ಅವರು ಮೃತ್ಯುವಿನ ದವಡೆಯಿಂದ ಬದುಕಿಸಿರುವ ಅನುಭೂತಿಗಳೂ ಬಂದಿವೆ.

‘ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟವು ಉತ್ತಮವಾಗಿರುವ, ಅಂದರೆ ಮಹರ್ಲೋಕದಿಂದ ಪೃಥ್ವಿಯ ಮೇಲೆ ಜನಿಸಿರುವ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೂಲದಲ್ಲಿಯೇ ವಿವಿಧ ಗುಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಅವರಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೂ ಇರುವುದರಿಂದ ಅವರು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಅನೇಕ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರಾಂಗತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಯಾವಾಗ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರೋ, ಆಗ ಒಂದರ ನಂತರ ಒಂದರಂತೆ ಸ್ವಭಾವದೋಷಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತವೆ.  ಆಗ ಒಂದು ಚಕ್ರದ, ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು ಚಕ್ರ ಜಾಗೃತವಾಗುವ ಅನುಭೂತಿಯು ಬರುತ್ತದೆ. ಅಧ್ಯಾತ್ಮವು ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿಲ್ಲ, ಅದು ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ತರುವ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಅಧ್ಯಾತ್ಮವು ಅನಂತದ ಶಾಸ್ತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಅಧ್ಯಾತ್ಮದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧವು ಗುರು ಅಥವಾ ಈಶ್ವರನೊಂದಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಾಧಕರು ಜವಾಬ್ದಾರ ಸಾಧಕರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಗುರು ಅಥವಾ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಅಪೇಕ್ಷಿತವಿರುವ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು.

ಏನನ್ನಾದರೂ ಸಾಧಿಸಲು ಒಬ್ಬನು ನಾಮಜಪವನ್ನು ಅನೇಕ ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತದ್ವಿರುದ್ಧ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಕೆಲವು ಸಾತ್ತ್ವಿಕ ಪುರೋಹಿತರು ಕೆಲವು ಗಂಟೆ ಅಥವಾ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮಾಡಿದರೆ ೨೦-೨೫ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೂ ಅದರ ಲಾಭವಾಗುತ್ತದೆ.’

ಕೊರೋನಾದಿಂದಾಗಿ ಕಳೆದ ೧೦ ತಿಂಗಳು ಸನಾತನ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಧರ್ಮಪ್ರಸಾರವು ‘ಆನ್‌ಲೈನ್ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗ ಅನೇಕ ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಮೊದಲಿನಂತೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಸನಾತನದ ಸಾಧಕರು ಕೊರೋನಾದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಮೊದಲಿನಂತೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಧರ್ಮಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುವವರಿದ್ದಾರೆ.