वागळे आणि पीत पत्रकारिता !

टीव्ही ९ वृत्तवाहिनीवरील निखिल वागळे यांच्या सडेतोड या रात्री होणार्‍या चर्चासत्रास प्रेक्षकांचा अत्यल्प प्रतिसाद मिळत असल्याने कार्यक्रमाची वेळ सायंकाळी ५ ते ६ अशी करण्याविषयी वागळे यांना वाहिनीच्या व्यवस्थापनाने सुचवले. त्यांना ते न रूचल्याने त्यांनी आडमुठी भूमिका घेतली. प्रत्यक्षात मात्र टीव्ही ९ वाहिनी सोडतांना वागळे यांनी ट्विटरवरून या देशात पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांच्या विरोधात बोलणार्‍यांचा आवाज दाबला जातो, असा कांगावा केला. तसेच टीव्ही ९ वाहिनीने सडेतोड कार्यक्रम बंद करून मोठा अन्याय केल्याचे वातावरण निर्माण केले. त्यानंतर वागळे यांच्या पुरो(अधो)गामी कंपूतील काही पत्रकारांनीही या घटनेला पंतप्रधान मोदी आणि भाजप यांनाच उत्तरदायी ठरवत टीकेची झोड उठवली. प्रत्यक्षात मात्र सत्य परिस्थिती निराळीच असल्याचे उघड झाले आणि पुरोगामित्वाचा टेंभा मिरवणारे वागळे यांचा धादांत खोटारडेपणा उघड झाला. यावर मुंबईतील एक पत्रकार आणि लेखक श्री. उन्मेष गुजराथी यांनी त्यांच्या फेसबूकवरून अशा पत्रकारांचे खरे स्वरूप उघड करणारा लेख पोस्ट केला आहे. त्यातील काही भाग आमच्या वाचकांसाठी संपादकीय संस्करणासह येथे देत आहे. 

श्री. उन्मेश गुजराथी

टीव्ही ९ मराठी या वृत्तवाहिनीवरून निखिल वागळे यांचा सडेतोड कार्यक्रम बंद झाला आणि चर्चा चालू झाली. खरेतर अशा चर्चांमध्ये फार कुणाला रस नसतो; पण ज्यांना धास्ती असते, त्यांना मात्र आगपाखड करावीच लागते. पुढचा क्रमांक कुणाचा, याची धास्ती लागून रहाते. त्यामुळे जे घडले त्याला तात्त्विक मतभेदांचे अधिष्ठान द्यावे लागते. उद्या न जाणो आपली वेळ आलीच, तर तेवढी ढाल सोबत असलेली बरी ! एवीतेवी पदभ्रष्ट होणारच आहोत, तर किमान त्यागमूर्ती म्हणून स्वतःची प्रतिमा निर्माण करायला काय हरकत आहे ?

स्वतःचे अपयश लपवण्यासाठी खोटारडेपणाचा आधार !

पत्रकार निखिल वागळे यांचही सध्या असंच काहीसं झालं आहे. भाजपच्या विरोधात जाणारा कार्यक्रम केल्यामुळे माझा राजीनामा घेतला, असा त्यांचा दावा आहे. गोरक्षकांना आवर घालण्यासाठी कायद्यात सुधारणा केल्या पाहिजेत का, या विषयावर त्यांनी १९ जुलैला चर्चासत्र घेतले. यावरूनच टीव्ही ९ वाहिनीवर राजकीय दबाव आल्याचं सांगितलं जात आहे; पण खरंच एका दिवसात असा शो बंद करता येतो का ? याचं उत्तर मिळत नाही. सडेतोड टीआर्पी रेटिंगमध्ये पहिल्या क्रमांकावर होता, असंही त्यांचं म्हणणं आहे; पण वृत्तवाहिनीच्या म्हणण्यानुसार या कार्यक्रमाचे रेटिंग काही खास नव्हते. त्यामुळे या कार्यक्रमाची वेळ पालटण्यात यावी, अशी वाहिनीच्या संघाची (टीमची) इच्छा होती. हा कार्यक्रम रात्री ९ ते १० ऐवजी संध्याकाळी ५ ते ६ या वेळेत व्हावा, असे वागळे यांना सुचवले गेले होते; पण वागळे यांना ते मान्य नव्हते, म्हणून रेटिंग सुधारण्यासाठी त्यांना एक पूर्ण महिना दिला गेला. तरीदेखील काहीच घडले नाही, म्हणून शेवटी वाहिनीने तिच्या अधिकारात वेळ पालटण्याचा निर्णय घेतला आणि वागळे यांना तसे कळवले. त्या इमेलचा स्क्रीन शॉटसुद्धा सोशल मीडियावर फिरत आहे. मग या सगळ्या गोंधळात तत्त्व-निष्ठा असल्या गोष्टी येतातच कुठे ?

 …तेव्हा कुठे होते यांचे आदर्श ?

शेवटी चॅनल म्हणा किंवा वृत्तपत्र, हे त्यांच्या मालकांचे व्यवसाय आहेत. टीआर्पी घसरला, तर जाहिराती घसरतात. कोण स्वतःचे नुकसान करून घेणार ? एक काळ होता, जेव्हा निखिल वागळे हे नाव बर्‍यापैकी गाजले होते. आयबीएन् लोकमतवरचा त्यांचा आजचा सवाल गाजत होता. त्याआधीही आपलं महानगरमधून त्यांनी काही काळ गाजवला होता; पण तो भूतकाळ झाला. त्या भूतकाळाच्या जोरावर तेव्हाच्या प्रसिद्धीच्या बळावर त्यांचं सगळंच खरं म्हणता येणार नाही. निखिल वागळे यांनी एकेकाळी आक्रमक पत्रकारिता केली खरी; पण नंतर त्यांनीच महेश मोतेवारसारख्या समृद्धी जीवन चिटफंड घोटाळ्यातील आरोपीला साथ दिली. लाखो गोरगरिबांची आयुष्यभराची पुंजी लुटून उभारलेल्या साम्राज्याचे ते भागीदार झाले. काळ्या धंद्याच्या बचावासाठी चालू झालेल्या मी मराठी चॅनलचे सल्लागार झाले. लोकसत्ताचे माजी संपादक आणि कथित ज्येष्ठ विचारवंत म्हणून महाराष्ट्रात आदराने ज्यांचे नाव घेतले जाते, ते कुमार केतकरसुद्धा यात सामील होते. मग तेव्हा कुठे होते यांचे आदर्श ? यांची तत्त्वं ? सामान्यांप्रती कळकळ ? जमिनीपासून दोन बोटे वर चालणारे यांचे रथ असे धाडकन आपटले त्याला सगळेच साक्षीदार आहेत ? मग आताच का मीडियाची पवित्रता, निष्ठा इत्यादींचा साक्षात्कार व्हावा ?

वागळे महाराष्ट्र १ च्या कर्मचार्‍यांना वेतनही का देऊ शकले नाही ?

निखिल वागळे यांच्या नावावर टीआर्पी मिळतो हे खरे असेल, तर महाराष्ट्र १ चे काय झाले ? मी मराठीची नौका बुडायला आली, तेव्हा वागळे आणि टीम सुमडीत बाजूला झाली. त्यांनतर वागळे यांच्या नेतृत्वाखाली महाराष्ट्र १ चे लॉन्चिंग झाले. मग गाजले का ते चॅनल ? चार चार महिने तेथील कर्मचार्‍यांना पगार नाही ? टीम लीडर म्हणून किमान त्यांना तरी दिलासा देऊ शकले का, हे तथाकथित निर्भीड-आक्रमक व्यक्तिमत्व ? थकीत पगारासाठी न्यायालयाचे दार ठोठावणार्‍या कर्मचार्‍यांच्या पाठीशी ठामपणे उभे रहाणेही यांना जमले नाही. मग आताच कशाला पत्रकारितेचा आणि पत्रकारांचा पुळका आला आहे ?

ज्यांनी पत्रकारिता विकली, तेच आता निष्ठेच्या गोष्टी करतात !

टीव्ही ९ वृत्तवाहिनीकडून निखिल वागळे यांना पाठवण्यात आलेला हाच तो इ-मेल !

म्हणे विचारांची, अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याची गळचेपी होत आहे. अरे कसले आले आहे स्वातंत्र्य ? कसले विचार ? तळागाळातल्या अन्यायाला वाचा फोडण्याचा आव आणणार्‍या पत्रकारांवर होणार्‍या अन्यायाला वाचा फोडणारा, कुणी आहे का इथे ? स्वतःला श्रेष्ठ समजणारे सगळेच ज्येष्ठ, श्रेष्ठ पत्रकार मालकांच्या दावणीला बांधलेले आहेत. पॅकेज आणि ग्रुपिझम्च्या नादात यांनीच पत्रकारिता विकायला काढली. मग मालक पालटले, तशा निष्ठा पालटल्या, तर तुम्हालाही पालटले जाणारच ना ? पत्रकारितेपेक्षा पैसा महत्त्वाचा ठरल्यावर एवढा पालट तर होणारच. तुमच्या फुकटच्या फेसबूक वॉलवर कुणी विरोधी सूर लावून धरला, तर तुम्ही त्याला ब्लॉक करता. मग ज्या मालकाने लाखोंची, कोट्यवधींची गुंतवणूक केली आहे, तो स्वतःचेच विचार, हितसंबंध पुढे आणणार ना ? तुमच्या विचारांचा खर्च ते कशाला करतील ?

कालपर्यंत काँग्रेसच्या हातात सत्ता होती म्हणून हिंदुत्ववाद्यांना झोडपून काढणे, यालाच निर्भीड पत्रकारिता ठरवले गेले. आज जिकडे तिकडे संघाच्या लोकांची भरती होत आहे, हा यांचा आक्षेप; पण कालपर्यंत संघ विचारांच्या लोकांना; सावरकरवाद्यांना, हिंदुत्ववाद्यांना परिघाबाहेर ठेवण्यात तुम्हीच पुढे होतात, त्याचं काय ? भारत तेरे तुकडे होंगे म्हणणारा कन्हैयाकुमार चालतो, याकूब मेमन न्यायालयात दोषी सिद्ध होऊनसुद्धा त्याच्यासाठी अश्रू ढाळले जातात; पण सनातनवर विनाचौकशी बंदीची मागणी होते. साध्वी प्रज्ञासिंह निर्दोष सिद्ध झाल्या, तरी त्या हिंदु दहशतवादीच असतात, अशी यांची पत्रकारिता !

यांचे डिबेट शो म्हणजेसुद्धा विनोदच असतो.  आपल्याच विचारांना रेटत बसायचं, विरोधात नाममात्र कुणाला तरी बोलावून त्याची मुस्कटदाबी करायची, यालाच का चर्चा, वादविवाद म्हणायचं ? सनातनच्या समीर गायकवाडवर चार्जशीट (आरोपपत्र) दाखल झाली, म्हणून संपूर्ण सनातन संस्था गुन्हेगार; पण महाराष्ट्र अंधश्रद्धा निर्मूलन समितीच्या आर्थिक व्यवहारांवर चौकशी लागली, मृत माणसांच्या नावावर देणग्या-खर्च दिल्याचे ताशेरे ओढले गेले, धर्मादाय आयुक्तांनी विरोधकांचे आरोप मान्य केले, तरीही ते निर्दोष, स्वच्छ अशी सरसकट वर्गवारी!

खरं ते माझं म्हणता म्हणता, माझं ते खरं या टप्प्यावर पोहोचलेली पुरोगामी पत्रकारिता !

शितावरून भाताची परीक्षा इत्यादी म्हणायला ठीक आहे; पण प्रत्यक्षात सगळच वाईट किंवा सगळच चांगलं असं काही प्रत्यक्षात नसतंच, याचंही यांना भान राहिलं नाही. खरं ते माझं म्हणता म्हणता, ही मंडळी माझं ते खरं या मोडवर पोहोचली आणि तिथेच यांच्याच नव्हे, तर पत्रकारितेच्या विश्‍वासार्हतेच्या अध:पतनाला प्रारंभ झाला. ३५-४० वर्षे एकाच बाजूची तळी उचलल्यानंतर, आज एकाएकी अनपेक्षित सत्तापालट झाल्याने यांच्या नशिबाचे वासे फिरले, त्याला दुसरे कोण काय करणार ? आधीच एकाच बाजूची तळी न उचलता संयत राहिला असता, तर कशाला ही वेळ आली असती ? पॅकेज थोडे अल्प मिळाले असते कदाचित्; पण जनमानसातील प्रतिमा तरी कायम राहिली असती.

– श्री. उन्मेश गुजराथी, पत्रकार 

(संदर्भ : Facebook.com/unmesh.gujarathi.1)


Multi Language |Offline reading | PDF